Marjolein van der Meulen

Hoe zit de mens in elkaar? Waarom doen mensen wat ze doen? Van kleins af aan wil ik mensen begrijpen, situaties begrijpen. Van nature ben ik heel nieuwsgierig. Ik voelde en zag van alles. Ik observeerde, vond en zocht mijn eigen antwoorden.

Ik heb een groot deel van de wereld ontdekt via hoe anderen leven. Vooral thuis was ik altijd afgestemd op mijn vader en moeder. Al jong ontwikkelde ik daar voelsprieten voor en voelde ik me verantwoordelijk voor hun geluk. Nu begrijp ik de verbinding, maar als kind was ik me daar nog niet van bewust. Via hun ben ik geworden wie ik ben. Ook de moeder van een vriendinnetje waar ik kind aan huis was, speelde daarin een rol. Daar werd ik echt gezien. Elke dag ging ik als een Pippi Langkous op onderzoek, op avontuur. Een heerlijke tijd, die me de basis gaf om mezelf te kunnen zijn in alle situaties.

Die tijd werd na de basisschool abrupt afgesloten. Thuis nam de druk toe en moest ik steeds meer aftasten. Uiteindelijk viel het thuis uit elkaar – mijn moeder leefde haar eigen leven en mijn vader werd depressief. Op mijn vijftiende besloot hij uit het leven te stappen. Ik heb veel pijn gezien en meegemaakt.

‘Ik kan het niet – maar ga het wel doen’

Op school was ik ondertussen een ‘blij ei’, niemand kon de zorgen thuis aan me merken. Maar ik kreeg ook wel eens strafwerk als ik onbevangen zei wat ik zag of voelde. Wel werd ik er op het schoolplein altijd bij gehaald als er ruzie was of als er moest worden bemiddeld. Wat ik toen al elke avond deed, was bedenken wat het leukste was dat die dag was gebeurd. En hoe ik het morgen nog leuker kon maken.

Op een stoel huiswerk maken vond ik eigenlijk niks. En met een toen nog niet erkende dyslexie werd ik makkelijk voor dom versleten. Daardoor dacht ik heel vaak ‘ik kan het niet’. Gevolgd door: ‘Maar ik ga het wel doen.’ Ik ben blij dat ik dat heb gedaan. Het leerde me ook dat dingen niet vanzelf gaan.

Alles mag er zijn

Na de middelbare school ging ik naar de Pabo. Ook heb ik toen de wereld verkend in al haar extravagantie. Het introverte, het extraverte, alle dualiteiten – het mag er allemaal zijn. Dat is de kern van HeartConnection. De ontwikkeling van HeartConnection is daarmee ook mijn eigen ontwikkeling. Iedereen maakt mee wat hij of zij moet meemaken. Daar ben ik van overtuigd.

Ik gaf een tijd les in Amsterdam-Noord en besloot toen de opleiding Bank & Financiën te gaan doen, ook vanuit een verbondenheid met mijn vader. Ik werkte als zakelijk accountmanager, toen ik weer steeds meer in contact kwam met het onderbewuste, met energie. Dat klinkt misschien als twee tegenstrijdige werelden, maar HeartConnection gaat juist uit van programma’s die je vanuit het onderbewuste leeft. Je bent je eigen Excel-sheet. Daar haal je ook de informatie uit als ik je vragen stel. De link met het onderwijs zie je terug in het feit dat ik me met HeartConnection ook richt op ouders, leerkrachten en hulpverleners. Zodat een ouder het verhaal van het kind en van zichzelf herkent en begrijpt. Hoe fijn is het als een kind daardoor niet als overleving in eenzaamheid opgroeit.

Van overleven naar leven

Mijn hernieuwde kennismaking met de wereld van energie maakte me zo blij: dit is mijn wereld. Ik kreeg mijn eigen praktijk waarin ik ging werken met het onderbewuste van mensen.

Toen ik na mijn scheiding met mijn twee kinderen net in een nieuw huis woonde, was het eerste woord dat ik opschreef: HeartConnection. Dat moest de naam worden van mijn nieuwe bedrijf. Niet wetende dat dit nog even zou duren. Lange tijd was het vooral overleven. Een half jaar leefde ik met mijn kinderen op straat. Gelukkig waren er heel veel lieve mensen die me wilden helpen, maar ik leerde wel dat ik het alleen moest doen. Een ‘makelaar-engel’ zorgde uiteindelijk voor een huis. Vervolgens kreeg ik allerlei vage klachten. Al eerder, op mijn dertigste, had ik dat meegemaakt en me zelf ervan genezen. Opnieuw begon ik steeds te voelen: wat voel ik, hoe voelt mijn lichaam? Dat aankijken en erdoorheen gaan, met al mijn angsten, betekende een volgende stap naar HeartConnection. Ik geef les vanuit mijn eigen lichaam en ervaringen. Veel verhalen van anderen zijn voor mij heel herkenbaar. Ik heb ze aan den lijve ervaren.

De ideale wereld

HeartConnection is voor mij de ideale wereld. Een wereld van thuiskomen, warmte en er zijn voor elkaar. Alles mag er zijn, ook als je elkaar niet begrijpt. Dat levert heel veel moois op. HeartConnection is binnen en buiten, ook de minder leuke dingen mogen er zijn. Hoe belabberd, ziek of angstig ik ook ben, ik weet dat ik eruit kan komen. En als ik het kan, dan kan jij het ook, als je er voor open staat.

Waar ik ook ben, ik voel me nu overal thuis. Dat gun ik iedereen. Ik weet hoe zwaar het leven kan zijn, op allerlei fronten. Maar ik weet ook dat er voor alles een oplossing is. Het leven heeft me sinds HeartConnection vertrouwen gegeven. Ik hoef mensen niet te veranderen, iedereen is vrij. Als ik iemand gelukkig zie, dan ben ik dat ook. Elke dag is een cadeau, met een klein gesprek of een glimlach bij de kassa. Laatst zat ik op een terras in de Jordaan en hoorde daar de (voor mij onbekende) eigenaresse in haar woorden mijn verhaal vertellen.  Ze draaide zich naar me toe en zei in onvervalst Jordaans: ‘En zo is het hè, mevrouw’.

Zo is het. De HeartConnection-filosofie mag zich via elk individu verspreiden. Doe wat jij leuk vindt. Vind jouw passie. Voel je je geraakt door HeartConnection? Voel je dan welkom!

 

 

Nieuwsgierig geworden?

Meld je dan aan voor een training, eendaagse en/of lezing.