Keuzestress en weerstand Jessica (36) ontstaan in haar Levensblauwdruk (zwangerschap)

Nagelbijten_HeartConnection_Nederland®

Met elke keuze die Jessica (36) maakt, stuit ze in eerste instantie op weerstand vanuit haar omgeving. Dit heeft een groot effect op haar leven. Toen Jessica 26 jaar oud was, ging ze zelfstandig wonen. Dat was een belangrijk moment voor haar, waarin ze eindelijk de ruimte kreeg om adem te halen. Het hebben van haar eigen territorium voelde bevrijdend. Maar tegelijkertijd voelde ze zich ook eenzaam, en de stress was hoog.

Jessica is het vijfde kind in het gezin, en haar moeder heeft twee miskramen gehad. De oudste is een jongen, daarna volgde een miskraam, toen een zus, nog een miskraam, en vervolgens Jessica. In diezelfde periode kreeg haar opa diverse tia’s.

Op de dag dat Jessica’s moeder ontdekte dat ze twee maanden zwanger was van Jessica, kwam haar man thuis met het nieuws dat het gezin zou gaan verhuizen naar Caïro. Daarmee zouden ze het veilige nest, hun territorium, achterlaten. Diezelfde dag waren Jessica’s ouders precies tien jaar getrouwd. Jessica’s oma en beide opa’s waren daarom bij hen thuis. Ze waren echter fel tegen de verhuizing. Ze zeiden zelfs: “Waarom haal je het kind niet weg?” De grootouders voelden zich alsof hun kleinkind van hen werd weggenomen. Ze waren absoluut niet blij en reageerden boos.

Deze ervaring vanuit Jessica’s Levensblauwdruk trekken we door naar haar huidige leven. “Als jij een keuze maakt, wat doet dit met jou?”. Jessica antwoordde: “Alles wat ik doe, zorgt voor heftige reacties in de familie.” De miskramen van haar moeder hebben onbewust twijfel in Jessica’s leven gebracht.

Dit inzicht kwam hard binnen bij Jessica. Ze had dit nooit eerder zo gezien. Tegelijkertijd voelde ze een diep gemis naar haar grootouders, terwijl dit gevoel eigenlijk niet van haar was, maar van haar grootouders. Jessica had dit op jonge leeftijd overgenomen als een soort levensdoel. Dit patroon beïnvloedde haar tot op de dag van vandaag.

Hoe waardevol is het dat Jessica dit nu kan verbinden, versmelten en loslaten VVL? Ze beschrijft het gevoel alsof er een mes in haar hart wordt gestoken: pijn en gemis. Ze blijft echter bij haar gevoel en haar hart. Ze begint te trillen, wat een positieve ontwikkeling is. “Er gebeurt veel in mijn ogen en hart. Het voelt alsof ik in een achtbaan zit, en ik heb het benauwd,” vertelt ze. Jessica beseft dat haar weerstand tegen verhuizen niet haar eigen gedachte is, maar voortkomt uit de emoties van haar grootouders. Ze ervaart een gevoel van verzet en eenzaamheid. “Ik voel me niet blij.”

Jessica’s ouders gingen destijds letterlijk weg uit het nest, ondanks het verzet van haar grootouders. De overlevingsstrategie van “weggaan” werd een patroon in haar Levensblauwdruk.

Jessica realiseert zich dat al deze gedachten, gevoelens en patronen niet van haar zijn, maar afkomstig van haar ouders en grootouders. Ze blijft verbonden met haar lichaam en voelt ineens ruimte. Ze laat dit gevoel groter en groter worden. Het moment van twee maanden zwangerschap, dat zo’n grote invloed heeft gehad, wordt eindelijk geïntegreerd in haar bewustzijn.

Jessica begrijpt nu waar het gevoel van gemis en de neiging tot vluchten vandaan kwamen. Ze is diep dankbaar voor dit inzicht, dat ze beschrijft als een groots cadeau.

Vanaf nu kan Jessica keuzes maken vanuit haar eigen kracht. Misschien wordt haar omgeving daar zelfs zo blij van, dat ze slingers en ballonnen ophangen! In één moment kan je leven veranderen door inzicht, bewustzijn en het proces van verbinden, versmelten en loslaten (VVL).

Herpes – Koortslip – Gordelroos

Herpes_genitaliën_koortslip_gordelroos_HeartConnection_Nederland®

Herpes wordt meestal aangetroffen rond de mond of de geslachtsorganen, op de huid of de slijmvliezen: daar waar het lichaamsweefsel een ectodermische oorsprong heeft.

‘Kus’- of scheidingsconflict

  • Herpes is reactie op een ‘kus-’ of scheidingsconflict en valt onder het ectoderm kiemblad. Herpes heeft altijd te maken met wel of niet van iets of iemand gescheiden zijn. Dat kan een partner zijn, maar ook een kind, vader en/of moeder of een vriend(in). Veelal heeft de persoon als kind weinig tot geen knuffels van de ouders ontvangen.
  • ‘Ik zie je’ en ‘ik verlaat je’ tegelijkertijd.
  • Herpes genitaliën is een scheidingsconflict samen met woede en boosheid met een seksuele lading. Woedend om wel of niet intimiteit te hebben  met een bepaald persoon.
  • Ook : ik kan mijn relatie-doel niet omarmen. Heb ik nu een symbolische relatie, denkbeeldig, virtueel of een echte relatie?

Tweefasigheid

In de conflictactieve fase vindt celafname plaats van het weefsel dat betrokken is bij het conflict (weefsel: huid, slijmvliezen, zenuw). In de herstelfase zie je celtoename met behulp van een bepaalde eiwitketens (virus-informatie) om genezing te versnellen. Deze eiwitketens dringen de epidermis (huid), het slijmvlies en de zenuwen binnen en veroorzaken de bekende blaasjes of koortslip.

Ectoderm_tweefasigheid_HeartConnection_Nederland®
  • Herpes TPM conflictinslag: gemis of juist afschuw van (seksueel) persoon
  • CA stressfase: celfafname huid en/of slijmvliezen en zenuw. Om het gemis of de afschuw niet te hoeven voelen, ervaar je gevoelloosheid.
  • Oplossing is de knuffel, kus, intimiteit
  • Eerste PCL herstelfase: celtoename huid en/of slijmvliezen en zenuw. Herpes is met vocht. Hieraan herken je de herstelfase, deze gaat altijd met vocht gepaard. Herstel zenuwen kan scherpe pijn geven.
  • EPI-crisis: opengaan herpes, even gevoelloosheid.
  • Tweede PCL: jeuk, plassen, herstel huid en/of slijmvliezen en zenuw
  • Hierna volgt balans
  • Klik hier voor meer informatie tweefasigheid
Huid_vet_bind_weefsel_HeartConnection_Nederland®

Zenuwpijn in herstelfase

Zenuwen staan symbolisch voor transport. Bijvoorbeeld: ik wacht op een kus, maar deze komt niet naar mij toe. De pijnlijke wortel van herpes komt terug in de scherpe pijn die iemand kan ervaren in de herstelfase met een pijnlijke scherpe overtuiging ‘ik moet enorm mijn best doen om te krijgen wat ik wil’.

Herpes mond

  • Mond: scheidingsconflict persoon, vriend(in), vader, moeder
  • In de kindertijd heeft de persoon weinig tot geen knuffels ontvangen van ouders.
  • *Mijn geliefde persoon heb ik gemist
  • *Ik verafschuw een bepaald persoon

Herpes genitaliën

  • Slijmvliezen bij de genitaliën staan in relatie tot intimiteit.
  • Huid slijmvliezen: scheidingsconflict met seksuele lading en woede.
  • *Ik heb mijn seksuele partner gemist
  • *Ik verafschuw mijn seksuele partner

Herpes zon

Sommige mensen krijgen een koortslip door in de zon te zitten. Meisje (15) heeft geen afscheid van haar vader kunnen nemen, door een plotselinge hartaanval. ‘Ik kan mijn vader niet omhelzen’.

De zon staat symbolisch voor vader.

Herpes hoornvlies

  • Scheidingsconflict met visuele lading.
  • Ik heb mijn dierbare uit het zicht verloren
  • Ik heb dierbare nooit meer gezien
  • Uit het zicht

Jongen (18) had tijdens zijn vakantie zijn grote liefde ontmoet, ze gingen samenwonen. Echter, zijn grote liefde ging terug naar VS. Hij dacht zijn grote liefde nooit meer te zien. Uit het oog, uit het hart. Jarenlang had hij liefdesverdriet, zijn grote liefde kwam eenmalig op vakantie in Nederland en hij kreeg herpes op zijn hoornvlies. Op zijn vijfentwintigste komt zijn grote liefde terug en tot de dag van vandaag wonen ze gelukkig samen. Herpes is verdwenen.

Hangend conflict

Als de aandoening niet snel verdwijnt, dan komt dit meestal doordat een deel van het conflict nog actief is: er is overdag stress rondom het wel/niet gescheiden zijn van een bepaald persoon.

Bezoedelingsconflict – Oud-mesoderm

De overtuiging dat herpes besmettelijk is, komt voort uit angst. Dit is een bezoedelingsconflict, oud-mesoderm. Als je bewust of onbewust denkt dat herpes besmettelijk is, dan krijg je het ook. Klik hier voor meer informatie Oud-Mesoderm.

Het verhaal van Chris

Chris(45) heeft een relatie met een vrouw, die met haar twee kinderen bij hem in huis is komen wonen. Na acht jaar wordt de vrouw verliefd op een ander. Chris is woedend. Zij blijft nog een half jaar bij hem wonen, totdat zij een ander huis heeft gevonden. Daarna krijgt Chris langdurig gordelroos aan de binnenkant van zijn dijbenen: de seksuele herinneringen aan zijn ‘verloren partner’. Symbolisch was zijn partner zijn moeder. Een vrouw (moeder) die voor hem zorgde, kinderen meebracht, eten klaarmaakte, het huis gezellig maakte, enzovoort. Het herstel gaat gepaard met grote ontstekingen, het was een heftig scheidingsconflict met woede. Chris vindt de herstelfase er smerig uitzien, er ontstaat een nieuw bezoedelingsconflict, vandaar de ontstekingen (zie oud-mesoderm). Hij heeft veel moeite om het scheidingsconflict te verwerken, er ontstaan lelijke littekens.

De littekens en zijn huid worden rustig als hij na 1,5 jaar zijn nieuwe partner ontmoet en gaat samenwonen. Hij krijgt zelf kinderen.

De vader van Chris overlijdt als de oudste vier maanden is. Chris krijgt heftige wondroos op zijn scheenbeen met hoge koorts, wederom een heftig scheidingsconflict. Na de scheiding met de moeder van zijn eigen kinderen heeft hij regelmatig wondroos op zijn schenen. Eén keer in het jaar of half jaar wordt hij opgenomen in het ziekenhuis voor deze heftige wondroos. Hij kan de scheiding met zijn partner niet verwerken, de woede blijft.

Vanuit zijn Levensblauwdruk blijkt dat hij na zijn geboorte direct in couveuse komt: verlaten door zijn moeder. Moeder was bovendien te ziek om voor hem te zorgen, zijn tante heeft hem in huis genomen en verzorgd. Dus direct na de geboorte en in het eerste levensjaar was hij gescheiden van zijn moeder. Vandaar dat hij elke keer op zoek ging naar een vervangende moeder. Na de zeer pijnlijke scheidingen was hij woest, omdat zijn moeder hem in zijn Levensblauwdruk in de steek had gelaten. Er was geen moederliefde om hem te omarmen, om hem te troosten. Daarom kon Chris zijn emoties niet omarmen. Zijn partners konden dit juist heel goed en probeerden hem hierin te helpen, alleen lukte dat niet. Chris had te veel pijn, voelde onbewust dat hij in de steek was gelaten door zijn moeder. Hij is alleen gestorven. Heel symbolisch waren zijn moeder en familie niet op zijn begrafenis. Alleen gekomen, alleen gegaan.

Herpes Zoster – Gordelroos – Wondroos

Bij deze vorm van herpes komt het conflict komt altijd overeen met een scheiding. De plek op de huid waar de wond of gordelroos plaatsvindt kan de aard van het conflict aangeven. Bijvoorbeeld: binnenkant dijbenen – seksuele lading; hoofd en gezicht – aanzien verloren en/of intellectuele scheidingsconflict. Vaak is hier ook sprake van ene combinatie met een bezoedelingsconflict. In de oplossingsfase ontstaat een ontsteking van de zenuw. Dit geeft een branderig gevoel en is zeer pijnlijk.

Voorbeelden conflicten:

  • Scheidingsconflict met herinnering van moeder en/of oma.
  • Een situatie die je niet kunt omarmen.
  • Je hebt nog één grootouder en die komt te overlijden, je had je opa/oma nog graag willen omhelzen.
  • Heftig scheidingsconflict van autoriteit die orders geeft (bevelen) en de persoon een bezoedelingsconflict geeft. Deze autoriteit heeft ernstige angst voor besmetting.
  • Gordelroos kan herinnering zijn op de plek waar de persoon geslagen is (fysieke mishandeling).
  • Mogelijke herinnering met geslagen zijn met een riem en/of hand. Soms verschijnt gordelroos precies op de plek waar geslagen is.
  • Persoon voelt zich geamputeerd van zijn/haar geliefde. Een heftige pijnlijke scheiding. Vandaar dat gordelroos zeer pijnlijk is, het herinnert aan de pijnlijke scheiding.
  • Gordelroos na chemotherapie, er wel/niet van gescheiden willen zijn in combinatie met enorme woede om de diagnose. ‘Mijn lichaam laat mij in de steek’.
  • Klik hier voor meer scheidingsconflicten, Alzheimer, haaruitval, borstkanker, enzovoort.

Het verhaal van Max

Max (37) wordt plotseling voor zijn gevoel onredelijk uitgescholden door zijn vrouwelijke chef. Het voelt als een klap in zijn gezicht. Na verloop van tijd leggen ze het bij en Max krijgt gordelroos in zijn gezicht. Zeer pijnlijk. In het herstelproces herinnert hij zich ineens dat zijn moeder ook opeens, uit het niets zo verwijtend kon doen. Zou het zo zijn dat zijn collega hem de gelegenheid geeft dit nu te verbinden-versmelten-loslaten?

 

 

 

Alzheimer – Dementie

Alzheimer-Bloedziekte-HeartConnection

Bij Alzheimer ligt de biologische oorzaak in dubbel scheidingsconflict (klik hier) en/of dubbel Moeder-Ziel-Alleen conflict (klik hier). De persoon is gescheiden van een dierbaar persoon, situatie, huis, werk, enzovoort. Het onderbewuste wil de mens beschermen en zorgt voor vergeetachtigheid met dit scheidingsconflict. Stel je hebt een scheidingsconflict met je vader, je onderbewuste zorgt dat je de herinneringen aan je vader vergeet. Dit om jou te helpen overleven, omdat de pijn aan de scheiding zo enorm groot is. Het gevoel uit het nest, de groep gestoten te worden, de angst hiervoor of werkelijk van de groep gescheiden zijn levert voor de mens veel stress op. In de natuur heb je dan minder kans om te overleven. Met een groep heb je biologische meer kans om in leven te blijven. Daarom is de mens angstig om verlaten te worden, om gescheiden te worden van de groep. In ons gedrag komt dit terug, we doen ons best om erbij te horen, uit angst om uit de groep gezet te worden.

In onderstaande video een sessie met Margareth met haar vraag over Alzheimer in haar familie. Haar leven is een rode draad van scheidingsconflicten. Als baby verlaat haar vader het gezin, hij verlaat Margareth. Ze zien elkaar pas weer op latere leeftijd. In haar hele familie zijn diverse de scheidingsconflicten.

Video Alzheimer sessie met Margareth

 

Meningitis – Hersenvliesontsteking

Hoofdthema's-HeartConnection-Nederland®

De hersenvliezen (of meninges) zijn de vliezen die de hersenen en het ruggenmerg omgeven. Het zijn de beschermende membranen van het centraal zenuwstelsel van het hoofd. Na een aanval-TPM start hier het biologisch proces. In de stressfase – de conflictactieve fase – is er celtoename. Het vlies wordt dikker om beter te kunnen beschermen bij een toekomstige klap. Nadat het gevaar is geweken – de oplossing – komt er op de plek van de inslag een ontstekingsachtige omgeving en er is celafname, zodat het vlies weer in haar oorspronkelijke staat kan komen.

Thema

Het conflict heeft meestal met angst te maken. Het hoofd moet beschermd worden.

  • Angst voor hersenvliesontsteking
  • Angst om op het hoofd te vallen of aangevallen te worden
  • Angst voor een aanval op het centrale zenuwstelsel
  • Moeder is bezorgd om hoofd kinderen.
  • Moeder en/of vader heeft angst voor een mentale ziekte, tumor, enzovoort bij het kind.
  • Aanval op het intellect, bijvoorbeeld: ‘Je bent dom’, ‘Je kunt het niet’
  • Sportgevaar voor hoofd: boxers, voetbal, hockey
  • Herinnering uit de familiestamboom: ‘Geef je geld of ik sla je je op je hoofd’.

 

Symptomen van hersenvliesontsteking & benadering vanuit de tweefasigheid (Germaanse Geneeskunde)

  • Hoofdpijn = CA vocht in hersenrelais
    Hoofdpijn is een herstelfase. Er komt vocht op de plek van herstel in het hersenrelais, wat hoofdpijn kan veroorzaken.
  • Epilepsie = Epi-crisis val-TPM
    Epilepsie is de piek in de herstelfase. De persoon laat TPM (The Painful Moment) en conflictopbouwmassa los. Door de piek van het vocht kan epilepsie ontstaan. Klik hier voor meer uitleg over epilepsie.
  • Huiduitslag = 1e Pcl scheiding-TPM
    In de eerste herstelfase kan een persoon huiduitslag krijgen. Na celafname in de conflictactieve fase, komt er door middel van bacteriën of schimmels celtoename om de huid op de TPM-plek weer te herstellen.
  • Misselijkheid en braken = Epi-crisis brok-TPM
    In de piek van de herstelfase bij een brok-TPM, drijft de persoon de brok-TPM en conflictopbouwmassa uit.
  • Koude handen en voeten = CA stress en epicirisis
    In de conflictactieve fase heeft de persoon koude handen en voeten, omdat het bloed naar de vitale organen stroomt, zodat de persoon snel actie kan ondernemen om te vechten of vluchten. In de piek van de oplossing herhaalt dit, waarbij de persoon zeer koude handen en voeten heeft.
  • Stijve nek = Epicrisis eigenwaarde-TPM
    In de piek van de oplossing van eigenwaarde-TPM heeft de persoon een stijve nek (ook kramp vindt plaats tijdens de epicrisis).
  • Overgevoeligheid voor licht / geluid = Epi-crisis verkramping bloedvat (eigenwaarde-TPM)
  • Uitvalverschijnselen = CA en Epi-crisis Bruut-scheiding-TPM of Motorisch-TPM
  • Koorts = 1e Pcl Oud-mesoderm
    Nachtkoorts vindt plaats bij het kiemblad endoderm. Lichte koorts vindt plaats in de herstelfase bij het oud-mesoderm kiemblad. Dit is herstel van aanval, zorg, strijd, of bezoedeling-TPM.
  • Hoge koorts = 1e Pcl Ectoderm (scheiding, territorium-TPM)
    Een persoon heeft hoge koorts in de herstelfase bij het ectoderme kiemblad. Hoge koorts helpt bacteriën of schimmels om de TPM-plek snel te herstellen
  • Klik hier voor uitleg tweefasigheid.

 

Podcast tweefasigheid

De tweefasigheid

Het verhaal van vader Marcel en dochter Alice

Vader Marcel (36) krijgt de achterklep van de auto tegen zijn hoofd als hij de boodschappen in de auto wil zetten. Hij loopt een flinke, bloedende wond op en moet naar het ziekenhuis. Op dat moment is zijn vrouw zes maanden zwanger van dochter Alice. Op zesjarige leeftijd krijgt Alice hersenvliesontsteking. Dit is gekoppeld aan de klap van vader op zijn hoofd en de enorme schrik die moeder op dit moment voelde. Alice laat dit incident, de stress en schrik, los via VVL.

Het verhaal van Heidi

Heidi (48) was twintig jaar geleden zwanger van haar zoon. Ze ervaarde toen een enorme angst dat hij hersenvliesontsteking zou krijgen. Dit was voor haar een onverklaarbare angst. Twee weken na zijn geboorte krijgt hij hersenvliesontsteking. Klik hier voor het verhaal PTSS en hersenvliesontsteking.

Het verhaal van baby Max

Een moeder komt bij mij met een vraag over haar zoon met hersenvliesontsteking: “Ik ben bang voor voor zijn hersenen en dat hij dood gaat,” zegt ze. Ze vertelt me dat ze bang is voor een psychische ziekte, neurologische afwijkingen, zelfs voor een tumor. Dit is niet zomaar bezorgdheid – dit is een diepgewortelde angst die haar vanaf het moment van de zwangerschap heeft achtervolgd. Haar oma werd immers regelmatig opgenomen in een psychiatrische inrichting, en haar moeder had postnatale depressie na haar geboorte.

Toen ze zwanger was, voelde ze de spanning van mogelijke complicaties tijdens de bevalling. Ze herinnerde zich hoe de artsen haar vertelden dat haar baby een grotere dan gemiddelde hoofdomtrek had. Bij de bevalling werd deze bezorgdheid nog versterkt, en ze vroeg zich af of dit een teken was van iets ernstigers. De gedachte dat haar kind misschien een afwijking had en dat zijn hersenen op de een of andere manier anders zouden kunnen functioneren, was een constante bezorgdheid tijdens de zwangerschap.

Tijdens ons gesprek gaan we dieper in op de onderliggende emoties die aan deze angsten ten grondslag liggen. Haar zorgen blijken deels voort te komen uit ervaringen die ze in haar eigen jeugd heeft gehad. Ze herinnerde zich dat haar moeder vaak bang was voor ziekte en lichamelijke afwijkingen, wat een onbewuste erfenis van bezorgdheid en angsten was geworden.

We Verbinden-Versmelten-Loslaten haar angsten, bezorgdheid en machteloosheid. We maken een reis door haar lichaam om emoties en gedachtes te ontmoeten, ze te laten zijn en te ademen VVL. Na een korte en intense reis, merkt ze direct rust en ruimte. Ze kan beter ademen en voelt zich meer in verbinding met haar lichaam en haar zoon. Ze vertrouwt nu haar eigen proces en dat van haar zoon.

Door het verhaal te begrijpen, te VVL, en hulp te vragen, werkt dit direct door in het snelle herstel van haar zoon. Binnen twee weken is haar zoon volledig hersteld en in topgezondheid.

Het verhaal van de hersenvliesontsteking was het antwoord op de angsten van moeder en oma, die nu losgelaten mochten worden. Zo zie je maar weer hoe dapper kinderen zijn, door een verhaal te vertellen dat opgelost mag worden.

PS: Kinderen die snel na de geboorte ziek worden, hebben dit vaak meegenomen vanuit de Levensblauwdruk (zwangerschap).

Hersenvlies-vragen

  • Hoe is geboorte gegaan? Heeft het hoofd vastgezeten? Was er een tangverlossing, vacuümpomp of keizersnede?
  • Wie en wanneer heeft een zware klap tegen het hoofd gehad van de (voor-)ouders? Of in de levensblauwdruk?
  • Heeft in de familiestamboom iemand een revolver tegen het hoofd gehad of is overleden door een kogel in het hoofd, denk aan WO II?
  • Heeft iemand in de stamboom zelfmoord gepleegd met revolver tegen het hoofd?
  • Is er een herinnering aan: ‘Geld of ik sla je tegen je kop’?
  • Aanval van achteren tegen het hoofd?
  • Bal tegen het hoofd gehad tijdens sport?
  • Hoe lag de baby in moeders baarmoeder, buik, bekken?
  • Heb je je dom gevoeld? Of ben je voor dom uitgemaakt?
  • Heeft moeder en/of vader het idee een domme keuze te hebben gemaakt tijdens jouw Levensblauwdruk?

 

Meer weten?

Klik hier voor een eendaagse bij jou in de buurt.

Persoonlijke begeleiding

Klik hier voor de Opleiding HeartConnection.

Aangeboren afwijkingen

Kinderziektes-HeartConenction-Nederland®

Het kind vertelt een verhaal van de ouders en voorouders. Als een drama van de ouders en/of voorouders niet is verwerkt, dan kan dit bij de jongere generatie terecht komen. Alles wat in de Levensblauwdruk – (de tijd voor de) conceptie, de zwangerschap, geboorte en het eerste levensjaar – door de ouders niet is verwerkt, komt bij het kind terecht. De meeste kinderen gaan na de geboorte in genezing van dit ‘verhaal’: een onverwerkt conflict van de ouders en/of voorouders. Voor alle ouders is het belangrijk dit te begrijpen en te ontdekken welk verhaal een kind vertelt. Er is namelijk niets mis met het kind, ouders en voorouders. Het is onze eervolle taak om het verhaal van het kind te begrijpen. Dan ontstaan inzicht, bewustzijn, groei en genezing.

Geboren zonder rechter onderarm

De zoon (9) van Anne is geboren zonder rechter onderarm. Symboliek: met je handen en armen werk je. De biologie van Anne’s zoon heeft uit overleving ervoor gekozen geboren te worden zonder hand en onderarm. Het schrijven is op dit moment een probleem. Anne geeft aan dat hij eigenlijk rechts is en met links heel lastig kan schrijven. Wat is het verhaal achter deze arm? Zitten er nog meer onverteerbare dingen in de familie? En wat is er ooit op werkgebied verkeerd gegaan? Anne weet het antwoord. Aan de kant van vader, bij Anne’s opa, zijn binnen een familiebedrijf meer nare, onverteerbare dingen gebeurd, die te maken hebben met documenten en notarissen. Documenten moet je ondertekenen. Kun je niet schrijven, dan kan je ook niks ondertekenen. Zonder rechterhand en onderarm kun je technisch gezien niet werken. En als je met rechts niet kunt schrijven, dan kun je ook geen geschriften of documenten ondertekenen, zodat de familie verder leed bespaard kan blijven. De biologie van het zoontje van Anne wil verdere ‘shit’ in de familie op deze manier voorkomen. Zoonlief geeft zelfs aan erg trots op zijn arm te zijn. Anne begrijpt het verhaal, het klinkt ineens allemaal zo logisch. Anne verbindt zich met dit verhaal en zal het ook tegen haar zoon vertellen. Verbinden-Versmelten-Loslaten.

Twee nierbekkens

Een meisje wordt geboren met twee nierbekkens bij de rechter nier. Het kind vertelt het volgende nierbekken-verhaal: in de zwangerschap had moeder het zwaar, moeder moest vechten om haar territorium te bewaken. De natuur geeft versterking en maakt twee nierbekkens, zodat het kind sterk genoeg is om haar territorium te markeren. Klik hier voor meer informatie over blaas, urinewegen en nierbekken.

Open gehemelte – schisis – hazenlip

Tijdens de zwangerschap krijgen beide ouders een promotie aangeboden. Vader krijgt de promotie. Moeder niet, omdat ze twee maanden zwanger is. Moeder kon de brok niet te pakken krijgen (= de promotie) en het kind ontwikkelt door de conflict-inslag van de moeder een open gehemelte. Bij een echo in de zevende maand van de zwangerschap wordt de schisis ontdekt. We gaan samen met vader en moeder werken aan dit thema. De moeder kan zich met haar brok verbinden-versmelten-loslaten. Het kind wordt geboren met een gezond gehemelte, er is alleen nog een kleine afwijking, maar die herstelt in de eerste paar maanden na de geboorte.

Het missen van vingers

Bij haar geboorte blijkt dat Mabel aan haar rechterhand de wijs-, middel-, ringvinger en pink mist. Tijdens haar zwangerschap vindt een drama plaats bij haar vader en het boerenbedrijf. Haar vader krijgt de boerderij in plaats van de oudste broer. Vader is hier heel blij mee en tegelijkertijd voelt hij zich schuldig ten opzichte van zijn oudste broer. Bewust en onbewust voelt vader ‘ik heb geen recht op deze boerderij’. De oudste broer heeft er geen problemen mee dat zijn jongste broer de boerderij krijgt. De overige broers en zussen hebben er wel problemen mee dat vader de boerderij van hun ouders krijgt en zij maken ruzie met hun broer. Hij ervaart enorme stress tijdens de zwangerschap van Mabel. De boodschap van de vingers van Mabel is de beschuldiging (wijsvinger) en de blokkade van creativiteit, manifesteren (middelvinger), ringvinger (trouw) en pink (familiegeheim) in combinatie met de hand die voor werken staat. Doordat zij een gedeelte van haar rechter hand mist, kan zij nooit werken op de boerderij. Dit is voor haar de beste strategie om in leven te blijven. Haar onderbewuste zorgt zo dat stress wordt uitgeschakeld.

Syndroom van Down

Het kind met het syndroom van Down vertelt de ouders een verhaal. Syndroom van Down kan ontstaan doordat beide ouders angst hebben voor het leven. Bij het syndroom van Down ontbreekt een chromosoom 21. In de kabbala betekent 21: angst voor de wereld. Daarbij vertelt het kind het verhaal om altijd kind te blijven. De boodschap voor de ouders: “Pap, mam, maak je geen zorgen, heb geen angst, het leven is om te spelen.” Een andere betekenis van syndroom van Down kan zijn dat tijdens de zwangerschap de moeder een enorm drama heeft meegemaakt. Bijvoorbeeld bij Shara. Moeder heeft tijdens de tweede maand zwangerschap een hele heftige bloeding. Moeder is enorm angstig en geschrokken, en denkt dat haar baby dood is. De volgende dag gaat ze naar het ziekenhuis ter controle, de gynaecoloog vertelt haar dat ze nog zwanger is. Moeder gelooft de gynaecoloog in eerste instantie niet. Ze zit in ontkenning, omdat ze nog zo intens verdrietig en angstig is. Moeder is 43 jaar en was al jaren lang bezig om zwanger te worden. Bij de geboorte ziet moeder gelijk dat haar dochter syndroom van Down heeft. Zij en haar man zijn zielsgelukkig met Shara.

Geelzucht

Als het kind geboren wordt met geelzucht, is dit een herstelfase van territoriumergernis van vader en of moeder. Denk aan de bevalling in het ziekenhuis, waar de ene student na de andere aan het bed komt om te voelen, te checken, enzovoort. De moeder kan dit ervaren als territorium ergernis met al die vreemde mensen. Het kan ook te maken hebben met een ander drama dat heeft plaatsgevonden in de Levensblauwdruk, bijvoorbeeld ergernis van vader in het bedrijf, ergernis van moeder in haar huis, enzovoort. Als je weet dat het kind in de herstelfase zit, de stress van ouders direct loslaat na de geboorte, geef je kind hier dan een supergroot compliment voor: ‘Lief kind, dank je wel dat je ons kind bent, bij ons gekomen bent. Je bent ons grootste cadeau. Je maakt mama en papa het meest gelukkig door heerlijk kind te zijn. Deze ergernis mag je helemaal bij papa en mama laten. We hebben het verhaal begrepen en we zijn heel trots op jou. Wij houden van jou en wat ben je sterk en gezond.”

 

Afgesloten slokdarm

Vraag:

Mijn dochter is geboren met een slokdarm afsluiting. In zwangerschap niets gezien, en staat niet op haar of onze chromosomen. Maar waar komt het dan vandaan? Andere 2 gezond.

Antwoord:

Kinderen die geboren worden met een aangeboren afwijking vertellen een verhaal.

 

Waar kun je naar kijken?

  1. Wat is het biologische GG-programma van de slokdarm?
  2. Waar was het programma afgesloten?
  3. Waarom wordt een baby geboren met een slokdarmafsluiting?

Altijd om in leven te blijven. Het lichaam volgt de biologie van de ouders.

  1. Je kind vertelt het verhaal van zijn of haar ouders én voorouders.

 

De slokdarm vanuit Germaanse Geneeskunde (GG):

  • Het onderste 1/3 deel van de slokdarm is endoderm en hoort bij een brok-TPM:

de brok niet kunnen verteren of loslaten.

  • Het bovenste 2/3 deel is ectoderm en gaat over:

een brok van de groep niet mogen doorslikken.

Ectoderm-normen worden bepaald door de groep:

gescheiden zijn van een brok, of een ongewenste brok door de keel geduwd krijgen.

 

Daarom is de plek van de slokdarmafsluiting zo belangrijk.

 

Er is dus iets gebeurd rondom dit thema tijdens de Levensblauwdruk, de conceptie of de zwangerschap van je dochter.

 

Maak de vragen uit mijn boek “Het leven is een workshop”. Deel 2 gaat over de Levensblauwdruk, mega en oneindig interessant. Klik hier voor het boek.

En/of volg module 2 Levensblauwdruk & Geboortetrauma Specialist, klik hier.

 

  1. Zodra je het thema begrepen hebt en inzicht hebt gekregen, maak je met VVL een reus door je lichaam om het thema definitief los te laten. Gratis audio’s vind je hier.

Persoonlijke begeleiding

Klik hier voor de Opleiding HeartConnection.

Zwangerschapsvergiftiging

Hoogzwangere vrouw heeft zwangerschapsvergiftiging, diarree en hoge bloeddruk

Een hoogzwangere vrouw kreeg in het weekend opeens ernstige diarree. Uit onderzoek bij de dokter blijkt dat ze een parasiet bij de ontlasting heeft en dat haar bloeddruk hoog is. Er is angst voor zwangerschapsvergiftiging.

We gaan kijken naar de mogelijk oorzaak van de plotselinge ernstige diarree. Ik vraag haar wat er vóór het weekend is gebeurd? Ze vertelt dat het voor haar belangrijk is dat het huis piekfijn in orde is. Het huis werd opgeknapt en dit verliep tijdens de zwangerschap erg moeizaam. Hier had ze veel last van. De dag voor het weekend had de stukadoor het huis gestukt. Dit had lang op zich laten wachten, want de vriend van haar beste vriendin zou dit doen. Die vriend liet het afweten, waardoor ook de vriendschap verloren is gegaan. Dit heeft haar tijdens de zwangerschap ernstig geërgerd, een lelijke onverteerbare ergernis. Nadat de stukadoor het huis had gestukt, was de zwangere vrouw zo blij: eindelijk komt het huis in orde. De volgende dag had ze diarree. Diarree is het gevolg van een oplossing van een lelijke onverteerbare ergernis.

Parasieten in de ontlasting

Parasieten komen de darmen helpen om de onverteerbare ergernis te verteren, omdat het lichaam dit zelf niet kan. Nu het huis in orde is, heeft ze haar ergernis verwerkt. Ze gaat in op oplossing (diarree), daarna verdwijnen de parasieten.

Hoge bloeddruk

In de biologie van het lichaam is alles zinvol. De zwangere vrouw heeft weinig tijd om te genieten van haar zwangerschap. Ze maakt zich veel zorgen en ergert zich eraan dat het huis niet in orde is, waardoor er weinig plek is voor haar zwangerschap. De biologie van het lichaam brengt de bloeddruk omhoog, zodat het kind beter gevoed wordt, meer ruimte krijgt en moeder moet rust nemen. Deze kennis ontvang je bij de HeartConnection Opleiding.

Gezonde zoon

Na het bespreken van haar diarree, de parasiet en de hoge bloeddruk, snapt de zwangere vrouw haar processen. Dit geeft haar vertrouwen. Nu ze haar verhaal heeft begrepen, voelt ze zich goed en krijgt plotseling veel hulp om de laatste dingen in het huis af te maken. Twee weken later vindt de dokter geen parasiet meer in haar ontlasting, bloeddruk is gestabiliseerd en ze heeft geen diarree meer. Ze vindt rust in haar zwangerschap en voelt verbinding met haar baby. En hoera! Afgelopen week is ze bevallen van een gezonde zoon.

Spreekangst

Voor zijn werk spreekt Cas (33) regelmatig voor groepen. Dit maakt hem onzeker. Hij heeft dan vooraf last van hartkloppingen, zweethanden en slaapt slecht. Op het moment dat hij voor de groep staat, is hij in begin zenuwachtig. Na een paar minuten wordt hij rustig, maar moet dan enorm plassen. Hij wil van zijn ‘zenuwen’ af, omdat hij zijn werk heel leuk vindt.

Tijdens ons gesprek blijkt al snel dat Cas als kind faalangst had. Voor het eerst op het gras als peuter was brullen. Voor het eerst zwemmen was angstig. Voor het eerst naar school leverde bedplassen op. Zijn eerste seksuele ervaring lukte niet vanwege de zenuwen.

Faalangst tijdens zwangerschap

We komen erachter dat zijn faalangst is ontstaan tijdens de zwangerschap, toen Cas nog in de baarmoeder zat. Cas is het oudste kind en zijn moeder werd tijdens haar zwangerschap alleen gelaten door haar man. Dit gaf enorme onzekerheid bij moeder: ‘Zal ik wel een goede moeder zijn? Kan ik het wel alleen aan? Wat denken andere mensen van mij? Ik heb gefaald als moeder. Wat moet er van mijn kind terecht komen zonder vader?’.

Verbinden-versmelten-loslaten

Cas werkt tijdens de trainingen HeartConnection aan zijn overtuigingen, om zich ermee te verbinden, versmelten en los te laten. Cas is nog wel gespannen voordat hij voor een groep moet spreken, maar dit zijn positieve zenuwen die hem helpen alert te zijn. De aandrang voor plassen is er niet meer tijdens het spreken. Pas nadat hij is uitgesproken, gaat hij plassen. Door positieve ervaringen krijgt Cas meer zelfvertrouwen en hij spreekt nu met veel plezier voor groepen.

Slaapproblemen – Slapeloosheid

Slaapproblemen komen vaak voor. Als je conflict-actief bent, kun je opeens rechtop in je bed zitten en klaarwakker zijn. Ook in slaap vallen kan een probleem zijn. In beide gevallen gaat het erom dat problemen van overdag onopgelost zijn. Je biologie wil onopgeloste problemen zo snel mogelijk oplossen en hier heb je je brein voor nodig. Het onopgeloste probleem gaat spoken in je hoofd en/of je herhaalt steeds dezelfde gedachte als een grammofoonplaat. Hoe hard je ook je best doet, het lukt niet om in slaap te vallen, want je bent als het ware dag-actief. Heel irritant, want je wilt gewoon slapen. Goed nieuws: zodra de problemen zijn opgelost, kun je weer lekker slapen.

Een trauma in de nacht

Maar stel dat er ooit in de nacht een trauma is gebeurd, zoals een overlijden, een brand, een inbraak, ruzie, een ongeluk, enzovoort. Dan kan je biologie in de nacht alarm gaan slaan: pas op, er is gevaar of er dreigt gevaar! En je biologie houdt jou wakker. Tijdens module 2 Levensblauwdruk kun je hiernaar gaan kijken aan de hand van vragen als:

  • Was het thuis onveilig?
  • Konden je ouders jou voldoende beschermen?
  • Was er sprake van incest?
  • Hadden je ouders heftige ruzies?
  • Is een dierbare ‘s nachts overleden?
  • Of was je ’s nachts alleen thuis?
  • Had je te maken met een vader of moeder die ’s nachts dronken thuis kwam?
  • Ben je opgesloten geweest in een kast/kelder?
  • Welke rampen hebben in het donker plaatsgevonden?
  • Niet alleen bij jou, maar ook bij jouw ouders en/of voorouders?

Ook dit kan doorwerken bij slaapproblemen.

Het verhaal van Vicky (1,5)

De moeder van Vicky vertelt dat haar dochtertje moeilijk in slaap valt en ’s nachts krijsend wakker wordt. Op de vraag wat er in de familie is gebeurd dat te maken kan hebben met slapen, gaat de moeder op onderzoek uit. Navraag in de familie leert dat er ooit een kindje is verdronken onder het ijs. Vicky’s overgrootvader zou op zijn zoontje passen, maar was in slaap gevallen toen het gebeurde. Het verdronken kindje is de broer van Vicky’s oma. In de familiestamboom is hij nummer twee. Vicky is ook als tweede geboren. Zij leeft het drama van de overleden broer van oma. Ook resoneert Vicky met overgrootvader die in slaap is gevallen: als je in slaap valt, kan er iemand doodgaan. Daarmee houdt het automatische geheugen van Vicky haar wakker. Haar onderbewuste maakt namelijk geen onderscheid tussen slapen en dood. Het donker boezemt haar bovendien angst in, omdat dit resoneert met het donkere water waarin het kind is verdronken.

De avond nadat dit verhaal tijdens de Heartconnectiondag naar boven is gekomen, stuurt Vicky’s moeder een bericht: Vicky heeft zelf een boekje gepakt, zei ‘mama voorlezen’ en viel vanzelf in slaap. Voor het eerst!

Silvia (61)

Sinds een half jaar heeft Silvia een slaapprobleem. In die periode is het een en ander gebeurd op haar werk, waardoor ze haar talenten niet meer kan gebruiken. Ze voelt zich niet meer thuis op haar werk. Ze voelt zich angstig, geamputeerd, onprettig, alsof haar levenskracht uit haar lichaam stroomt: dit wil ik niet, ik weet het niet, ik voel me klein, help, wat gaat er gebeuren, wat overkomt mij, wie is er voor mij?. Ze voelt zich alleen. Haar lichaam voelt bij haar nek zwaar en ze voelt zich duizelig.

Opeens komt er een herinnering omhoog: ze is vier jaar oud, ligt op een brancard en wordt door een witte lange gang gereden. Ze voelt zich alleen, in de steek gelaten, heel angstig, overgeleverd. Ze heeft angst om weg te glijden, is duizelig. Nu realiseert ze dat ze werd geopereerd aan haar amandelen en ze voelt ook haar keel. Het trauma als vierjarige en haar beleving komen omhoog door de vervelende situatie op haar werk. Dit kwam onverwachts, net als haar operatie, en ze ervaart dezelfde gevoelens als toen. De angst om weg te vallen, is de reden waarom ze nu moeite heeft om in slaap te vallen. Haar biologie heeft haar beschermd om dit keer niet weg te glijden, zoals toen ze vier jaar was.

Nu ze haar verhaal heeft begrepen, zich ermee heeft verbonden, versmolten en losgelaten weet ze dat ze vanaf nu goed gaat slapen. Ze is heel blij. De volgende dag stuurt ze een bericht dat ze vroeger dan normaal in slaap is gevallen en de hele nacht goed heeft doorgeslapen.

Verbinden-Versmelten –Loslaten

Zodra je het verhaal hebt begrepen, gaat je je onderbewuste zich hiermee Verbinden en Versmelten en wordt de stress rondom het trauma Losgelaten. En je kunt weer heerlijk slapen!

Wat is jouw verhaal?

Slaapproblemen van jou en/of je kind vertellen jouw eigen verhaal en wat is er in de familie nog niet verwerkt is. Tijdens de HeartConnection Opleiding kom je zelf tot het antwoord.

Vele kinderthema’s worden behandeld tijdens de HeartConnection Opleiding.

SI-gewricht

Spier-en-gewrichtsklachten-HeartConnection-Nederland®

SI-gewrichten liggen links en rechts tussen het heiligbeen en bekken. Ze maken een verbinding tussen je wervelkolom en de botten van de benen (zie foto tussen 1 en 2). SI-gewrichten kun je aan de buitenkant zien: het zijn de twee kleine kuiltjes aan beide kanten van de rug ter hoogte van waar je je riem draagt. Ze hebben de taak om het gewicht van je bovenlichaam over te brengen op je heupen en benen. SI gewrichten worden dan ook doorlopend zwaar belast. 

Wat is het verhaal van jouw SI-gewricht?

Binnen Heartconnection Nederland® onderzoeken we via verschillende vragen het verhaal van de klacht. Welke verhalen kunnen te maken hebben met SI-klachten? Hieronder tref je verschillende mogelijkheden aan. Wellicht helpen ze je om achter het verhaal van jouw SI- klachten te komen. Uiteindelijk ben je zelf regisseur van je eigen onderbewuste. Daar liggen alle antwoorden, zoals je leert tijdens onze trainingen.

SI en geboorte

SI-gewrichten zijn heel stug, ze bewegen alleen tijdens de geboorte of bij een ongeluk, val. Daarom kijken we naar onder andere de situaties verbonden met geboorte:

  • Ging je geboorte moeilijk?
  • Was je welkom?
  • Was het nest (thuis) veilig?
  • Moest moeder de weeën ophouden?
  • Waren er complicaties?

Kijk ook naar de geboorte van jouw kind(eren):

  • Hoe heb je de geboorte ervaren?
  • Zijn er ingrepen geweest? Zo ja, welke? Hoe voelde dit?
  • Moest je de weeën ophouden?
  • Was de geboorte op een fijne veilige plek?
  • Enzovoort.

SI en Ik hoor er niet bij

SI-klachten kunnen ook gerelateerd zijn aan het gevoel er niet bij te horen, je een vreemde eend in de bijt voelen. Door dit gevoel van buitengesloten zijn, voel je je niet (h)erkend in wie je bent. ‘Niemand ziet wat ik allemaal doe.”

Vrouwen die zichzelf opofferen

Meestal hebben vrouwen hier last van, omdat de vrouw degene is die de meeste offers brengt, zoals zwangerschap, bevalling, verzorging voor de kinderen, huishouden, werken, enzovoort. Het kan zijn dat haar echtgenoot faalt om te zien wat deze vrouw allemaal doet na haar werkdag. Hij bekritiseert haar bijvoorbeeld wanneer hij thuiskomt, televisie kijkt en bier drinkt. Hij ziet niet dat zij voor de kinderen zorgt, huiswerk met de kinderen maakt, de maaltijden verzorgt, enzovoort. Dit kan de situatie zijn van een vrouw met SI-klachten. Let wel: het blijft haar eigen verhaal, zij zal zelf verbinding moeten maken met haar SI-verhaal. Ook haar baas, zakenpartner, ouders en/of kinderen kunnen de ‘ acteurs’ zijn die haar inzet niet zien en haar zelfs bekritiseren.

Stel jezelf vragen als:

  • Wat heb je allemaal opgeofferd voor je kinderen?
  • Ben je over je grenzen gegaan om je kinderen te verzorgen?
  • Hoe heb je zelf je bevalling(en) ervaren?
  • Ben je hierin ondersteund, begrepen of stond je er alleen voor?

SI-conflicten

  • Conflict van afwijzing: je wordt niet gekozen voor bijvoorbeeld een musicalrol in groep 8; je wordt niet aangenomen als je solliciteert naar jouw ideale baan of je wordt niet gekozen door jouw grote liefde. Of papa heeft een andere dochter als lievelingsdochter.
  • Conflict ‘Ik ben niet goed genoeg’: ergens geloof je dat je het niet verdient dat iemand voor jou kiest. Bijvoorbeeld: ‘Niemand is geïnteresseerd in mij’ of ‘Niemand kiest voor mij, omdat ik niet goed genoeg ben’.
  • Conflict van opoffering: een man accepteert bijvoorbeeld een salaris van 1500 euro terwijl hij 3000 euro waard is. Hij offert zichzelf op om gekozen te worden of aan het werk te blijven.
  • Een conflict van opoffering kan zich ook uiten als: ‘Ik zorg ervoor dat niemand teleurgesteld raakt in mij en ik ga enorm mijn best doen om ervoor te zorgen de ander overtuigd is dat hij/zij een goede keuze gemaakt heeft om voor mij te hebben gekozen’.
  • Conflict van behagen: enorm je best doen om gezien, geaccepteerd, gewaardeerd te worden door vader, moeder, partner, kinderen, baas, enzovoort.

Postnatale depressie

Psyche_HeartConnection_Nederland®

Mirelle wilde heel graag kinderen samen met haar man. Ze keek ernaar uit, was enorm blij met haar eerste zwangerschap, maar 24 uur na de bevalling wilde ze haar o zo gewenste dochter niet meer. Het was alsof ze haar dochter wilde wegduwen. Een hele nare periode waarin ze de diagnose postnatale depressie en angststoornissen kreeg en die haar, negentien jaar later, nog elke dag veel verdriet doet. Ze stelt haar vraag tijdens de training van HeartConnection.

Patronen worden herhaald, tot ze worden verwerkt

Mirelle begrijpt haar gevoelens van afwijzing naar haar pasgeboren baby absoluut niet. We gaan terug naar de periode rond haar eigen conceptie, zwangerschap en bevalling. De eigen geboorte was dramatisch, net als de bevalling van haar dochter. Dit zien we vaker: patronen worden herhaald, totdat ze verwerkt worden. Dramatische bevallingen hebben een familieverhaal te vertellen. Mirelles ouders waren 19 jaar en 17 jaar toen zij geboren werd. De conceptie vond plaats tijdens de kermis. Haar moeder dronk geen alcohol, haar vader wel. Het was in die tijd een schande om voor het huwelijk zwanger te raken. Mirelles ouders moesten trouwen, in het zwart volgens de regels van de Rooms Katholieke kerk. Ook moesten ze boete doen bij de priester. Mirelles moeder had angsten om haar zwangerschap. Ze was bang dat deze jongen haar in de steek zou laten en niet met haar zou trouwen. En haar vader, die na één avondje gezellige kermis opeens moest trouwen, was bang zijn vrije leven kwijt te raken. Ze waren bang voor hun ouders en voor de gemeenschap die hen veroordeelde om hun zwangerschap. De daad konden ze niet meer terugdraaien, maar wat hadden ze graag van deze zwangerschap af gewild. Een afschuwelijk tijd. Na vier maanden zwangerschap trouwden ze en ging het jonge stel inwonen bij haar ouders. Geen ideale situatie. Tijdens de HeartConnection Opleiding gaan we ons verder verdiepen in depressie en haar biologische oorzaak.

Verbinden–versmelten-loslaten

Dezelfde emoties die haar ouders hebben beleefd, beleeft Mirelle ook na haar eigen bevalling. Op het moment dat ze zelf moeder is geworden, komen de ladingen onverwerkte emoties van haar ouders opeens omhoog: hun angsten en het weg willen duwen van de zwangerschap. Dit gebeurt vaker bij postnatale depressie: onverwerkte drama’s tijdens de eigen zwangerschap van de moeder komen opeens omhoog na de bevalling. Het lijkt onverklaarbaar, maar als je het werk van HeartConnection kent, ga je samen het verhaal opsporen van deze heftige emoties. Om ze vervolgens te Verbinden – te Versmelten – en Los te laten.

Nieuwe start

Voor Mirelle was het zo logisch. Na negentien jaar kreeg ze eindelijk antwoord op haar onverklaarbare angsten en postnatale depressie. Ze gaat blij, voldaan en opgelucht naar huis om dit verhaal met haar dochter te delen. Mirelle en haar dochter kunnen nu een nieuwe start maken.

“Lieve dochter, mijn angsten, verdriet, afwijzing, het gevoel ‘ik wil jou niet’ waren de onverwerkte emoties van mijn ouders toen ze mij kregen. Laat deze emoties bij mij, bij opa en oma. Nu we dit verhaal hebben begrepen, kunnen we het loslaten. Dit is niet van mij en niet van jou. We gaan nu in geluk verder. Lieverd, ik hou van jou!”

Achterhaal jouw verhaal

De wens van HeartConnection Nederland® is dat alle verloskundigen, kraamverzorgers, gynaecologen, huisartsen, ouders en leerkrachten deze wijsheid en kennis hebben. Zodat vrouwen na hun bevalling begrepen worden en zij het verhaal achter hun postnatale depressie kunnen achterhalen. Er is niets met deze vrouwen aan de hand, een postnatale depressie vertelt het verhaal van een onverwerkt drama van (voor)ouders dat nu verwerkt mag worden. Tijdens de HeartConnection Opleiding kom je zelf tot het antwoord.

Perfectionisme – Familieverhaal

Familiestamboom-HeartConnection-Nederland

Martha trouwt een man, maar haar ware liefde is ver weg. Zonder afscheid te nemen is Gijs geëmigreerd, in de veronderstelling dat Martha hem achterna zou reizen. Martha is enigst kind en kiest voor haar ouders. Zij wil haar ouders in Nederland niet alleen achter laten. Ze kiest niet voor haar ware liefde. Via de kerk wordt ze gekoppeld aan Lambertus. Ze trouwen en kunnen in eerste instantie geen kinderen krijgen. Na drie jaar is ze eindelijk zwanger. Maar haar gedachten zijn bij Gijs, Martha wil van hem zwanger zijn. Deze zwangerschap is ‘fout’ voor haar biologie. Eerstgeboren dochter leeft haar perfectionisme door fouten bij anderen te zien. Zijzelf heeft natuurlijk geen fouten;) Dit huwelijk was immers een fout in de biologie van Martha, dus haar dochter was ook een fout. Maar door deze fout leeft dochter. Dochterlief leeft haar perfectie-TPM.

Perfectionisme-TPM

Een extreem perfectionisme-TPM waarin absoluut geen fouten gemaakt mogen en kunnen worden. Waardoor een fout uiterst pijnlijk is en voor de biologie zeer stressvol “Ik ga dood”. De kleinkinderen van Martha doen hun uiterste best op school, gaan voor de tienen en alles kan beter. Gelukkig doorbreken de klein-klein-kinderen nu dit patroon. Zesjes zijn ook goed. Door dit nieuwe inzicht en bewustzijn begrijp ik dat “ik door een fout leef” en kan het acceptatieproces starten: de-programmeren, verbinden-versmelten-loslaten en ik eer mijn fouten!

Eigenwaarde met haar organen & biologisch proces

Botten, pezen, spieren, gewrichten, milt, bloed, lymfe, eierstokken, teelbal, bijnierschors, nierparachym, bindweefsel, vetweefsel. Eigenwaarde klik hier.

Krimpen

Dochter van Martha krimpt en krimpt, ze wordt kleiner en kleiner, haar rug buigt naar voren, alsof haar lichaam een grote last draagt. Lees de uitleg van dit biologisch proces en begrijp haar lichaams-verhaal: klik hier.

Het lichaam vertelt een verhaal, ontvang antwoord op jouw vraag

Onrustig slapen en woedeaanvallen Laurin (3 jaar)

Laurin (3) had veel last van woedeaanvallen en was vaak onrustig. Hij sliep slecht en zag bleek in zijn gelaat. Bij HeartConnection werd duidelijk waar dat vandaan kwam.

Geen goed gevoel

Moeder Christiane (38) vertelde dat ze een verloskundige had gekozen die speciaal opgeleid was in onderwaterbevallingen en slechts twee tot drie vrouwen per maand begeleidde. Een aantal weken voor de bevalling deelde ze mee dat ze een borstverkleining wilde ondergaan en dat de operatie vlak voor Christiane’s uitgerekende datum zou plaatsvinden. Intuïtief was het voor Christiane meteen duidelijk dat dit niet goed was voor haar en haar kind, maar ze deed niets. Er gebeurde wat er moest gebeuren: een zware bevalling die eindigde in een ziekenhuis. Laurin moest meteen tien dagen behandeld worden met antibiotica en lag op de couveuse afdeling. Er zit nog veel verdriet en woede bij Christiane dat zij niet naar haar gevoel luisterde.

Begrip en ontspanning

Nadat Christiane dit had begrepen, kwam Laurin terecht in een ontspanning, werd flink verkouden met koorts en de woedeaanvallen leken even nog sterker. Nu is hij veel meer ontspannen, slaapt goed en heeft lekkere appeltjeswangen. De woedeaanvallen zijn stukken minder. Ze is blij dat ze dit via HeartConnection helder heeft gekregen.

Woedeaanvallen en koorts

Bij woedeaanvallen gaan twee territorium-TPM’s samen: identiteit-TPM en territorium ergernis-TPM. Tijdens de bevalling heeft Laurin deze TPM’s opgelopen. En waarschijnlijk lijdt Laurin deze TPM’s voor zijn moeder. Het gaat om de ergernis die moeder tijdens het bevallingsproces in relatie tot haar verloskundige heeft ervaren, plus het identiteit-TPM ‘wat voor moeder ben ik dat ik niet naar mijn gevoel heb geluisterd?’. Met andere woorden: ‘welke plek neem ik in als ‘nieuwe’ moeder?’. Het herstel (= de oplossing) van deze TPM’s gaat met koorts gepaard.

Veiligheid en verkoudheid

Moeder moest voor haar bevalling alert zijn, want er dreigde gevaar voor haar en voor de geboorte van haar zoon. De verloskundige zou er niet voor haar zijn. Zij rook onraad. Zij stak toen, net als een dier, haar neus in de lucht om te ruiken waar het gevaar vandaan kwam. Haar zoontje heeft dit ervaren als ‘wanneer mama niet naar haar gevoel luistert, is het onveilig voor mij en mama’. Mama heeft de onveiligheid opgelost door het inzicht ‘het is beter als ik vanaf nu naar mijn gevoel luister’. Hierdoor is Laurin ook in oplossing gegaan en hij wordt flink verkouden (= herstel). Gelukkig is moeder enorm opgelucht dat ze nu eindelijk haar zoon begrijpt. Laurin vertelde het verhaal van zijn moeder en bevalling.

Leer alles over slapen, woede, koorts, verkoudheid, territorium bij de HeartConnection Opleiding.