HeartConnection Filosofie Archieven

Eetproblemen – Relatie met eten

Nora (32) worstelt al langere tijd met haar relatie met eten. Terwijl we onderzoeken wat eten voor haar betekent, wanneer de onrust ontstaat en welke gevoelens daaronder liggen, komt er opeens iets heel anders naar boven: een enorme afwijzing van haar vader, een vader die ze eigenlijk niet kent.

De breuk was er al vóór de zwangerschap

Haar moeder vertelt dat de relatie met haar vader al vóór de zwangerschap niet goed was. Er was spanning, afstand en uiteindelijk een breuk. Wanneer we dit verder onderzoeken, wordt zichtbaar hoeveel deze situatie bij Nora raakt. Er komt angst naar boven: angst om te falen, angst dat iets opnieuw fout zal gaan en angst om verlaten te worden. Wat een pijn, wat een gevoel van afwijzing.

Ze deelt wat ze voelt, welke gedachten er door haar hoofd gaan en wat er ondertussen in haar lichaam gebeurt. Niet alleen praten óver het verhaal, maar voelen wat er werkelijk wordt aangeraakt.

‘Mijn vader wijst mij af’

Voor Nora voelt het alsof haar vader háár heeft afgewezen. Maar dan kijken we vanuit een andere hoek. Wat als zijn afstand niet betekent dat zij niet goed genoeg was? Wat als hij haar niet afwees, maar zelf zoveel pijn droeg dat hij niet wist hoe hij daarmee om moest gaan?

Ik leg haar uit: misschien is je vader niet uit contact gegaan omdat jij niet gewenst of niet goed genoeg was. Misschien was zijn eigen pijn simpelweg te groot om te voelen en was afstand nemen voor hem de enige manier waarop hij op dat moment kon omgaan met wat er gebeurde.

Dat komt binnen. Want een kind maakt van afstand vaak een persoonlijk verhaal: er is iets mis met mij, ik ben niet goed genoeg, ik word verlaten.

Wat heeft eten hiermee te maken?

Dan keren we terug naar haar oorspronkelijke vraag: haar relatie met eten. Welke rol heeft eten gekregen op momenten van leegte, spanning, afwijzing of onzekerheid? Wanneer zoekt ze naar eten? Wanneer verliest ze juist haar eetlust? Welke gevoelens hoeft ze op dat moment even niet te voelen?

Langzaam ontstaat er ruimte om niet alleen naar het eetgedrag te kijken, maar naar het verhaal dat daaronder ligt. Niet: wat is er mis met mij? Maar: wat probeer ik al die jaren te dragen, te verzachten of op te lossen?

Door haar gevoelens, gedachten en lichamelijke reacties werkelijk te ontmoeten, ontstaat er een andere verbinding met zichzelf. En misschien begint daar de verandering: niet in de strijd met eten, maar in het begrijpen van wat eten al die tijd voor haar heeft betekend.

Wil je je verder verdiepen in jouw relatie met eten, overgewicht, afvallen en eetproblemen?

Overgewicht, afvallen, je te dik voelen en eetproblemen kunnen met heel veel verschillende factoren en persoonlijke thema’s samenhangen. Ga daarom op onderzoek uit naar jouw eigen verhaal.

Bekijk dan ook mijn online trainingen over overgewicht, te dik voelen, afvallen, boulimia, anorexia en eetproblemen. In deze trainingen neem ik je stap voor stap mee in de mogelijke onderliggende thema’s, patronen en persoonlijke verhalen.

Overgewicht, te dik, eetproblemen – deel 1 – 2 uur en 12 minuten.

Overgewicht, te dik, eetproblemen – deel 2 – 2 uur en 33 minuten.

Boulimia en Anorexia – 1 uur en 43 minuten, klik hier.

Gebruik het Levensverhaal als ingang voor jouw eigen onderzoek en verdiep je daarna verder met de trainingen: maak de vragen en doe de VVL’s mee!

Wil je liever in je eigen tempo beginnen? Start dan met mijn boek ‘Het leven is een workshop’. Daarin begeleid ik je stap voor stap met vragen en oefeningen om jouw persoonlijke verhaal verder te onderzoeken.

Klik hier om het boek te bestellen.

Keuzes maken vanuit de Levensblauwdruk

Met bijna elke belangrijke keuze die Jessica (35) maakt, is haar omgeving het in eerste instantie niet eens. De reacties van haar familie hebben een groot effect op haar.

Wanneer Jessica 26 jaar is, gaat ze zelfstandig wonen in haar eigen huis. Ze vertelt dat dit haar enorm veel ruimte geeft: ze kan eindelijk ademhalen. Het hebben van een eigen territorium voelt bevrijdend. Tegelijkertijd voelt ze zich alleen en is de stress hoog.

Terug naar de Levensblauwdruk

Tijdens het onderzoeken van haar Levensblauwdruk gaan we terug naar de periode rondom haar zwangerschap. Jessica is het vijfde kind in de zwangerschapsvolgorde. Haar moeder heeft twee miskramen gehad. De oudste is een jongen, daarna volgt een miskraam, vervolgens wordt haar zus geboren, daarna volgt opnieuw een miskraam en vervolgens komt Jessica. In deze periode krijgt haar opa verschillende TIA’s.

Op de dag dat Jessica’s moeder ontdekt dat ze twee maanden zwanger is van Jessica, komt haar man thuis met het bericht dat het gezin gaat verhuizen naar Oman. Ze zullen hun vertrouwde omgeving, hun veilige nest en territorium verlaten.

Diezelfde dag zijn Jessica’s ouders precies tien jaar getrouwd. Oma en beide opa’s zijn daarom bij hen thuis. De grootouders vinden het helemaal geen goed idee om tijdens de zwangerschap naar het buitenland te vertrekken. Er wordt zelfs gezegd: ‘Waarom haal je het kind niet weg?’ Tegelijkertijd ervaren de grootouders zelf een groot verlies: ‘Nu haal je ons kleinkind bij ons weg.’ Ze zijn absoluut niet blij met de beslissing en reageren boos en emotioneel.

Wat gebeurt er wanneer jij een keuze maakt?

Vanuit de Levensblauwdruk trekken we deze gebeurtenis door naar het huidige leven van Jessica. Ik vraag haar: ‘Als jij een keuze maakt, wat gebeurt er dan?’ Jessica antwoordt: ‘Alles wat ik doe, zorgt voor heftige reacties binnen mijn familie.’

En precies daar wordt het patroon zichtbaar. Op het moment dat haar ouders een belangrijke keuze maakten — verhuizen naar Oman — reageerde de familie heftig. Er was afkeuring, boosheid, twijfel, gemis en verzet. Jessica herkent datzelfde patroon later steeds opnieuw wanneer zíj een keuze maakt. Ook de twee eerdere miskramen van haar moeder nemen we mee in het onderzoek naar twijfel, verlies en onzekerheid rondom haar komst.

Dit inzicht komt enorm hard bij Jessica binnen. Ze heeft haar leven nog nooit vanuit deze invalshoek bekeken. Op datzelfde moment voelt ze hoeveel ze haar grootouders mist. Dan kijken we nog een laag dieper.

Van wie is het gemis?

Haar grootouders misten háár al tijdens haar Levensblauwdruk. Nog voordat ze geboren was, ontstond bij hen het gevoel dat hun kleinkind ver bij hen vandaan zou gaan. We onderzoeken daarom of het sterke gevoel van gemis dat Jessica kent, mogelijk zijn oorsprong vindt in deze periode. Een gevoel dat zo vertrouwd is geworden dat het als haar eigen gevoel is gaan aanvoelen en tot op de dag van vandaag doorwerkt.

Jessica ontmoet dit gevoel tijdens VVL: Verbinden – Versmelten – Loslaten. Ze voelt alsof er een mes in haar hart wordt gestoken en omschrijft het als intense pijn en gemis. Ze blijft voelen, blijft bij haar hart en dan begint haar lichaam te trillen.

‘Er gebeurt heel veel met mijn ogen en mijn hart. Het voelt alsof ik in een achtbaan zit. Ik word benauwd.’

Jessica merkt dat ze eigenlijk helemaal niet naar dit gevoel toe wil. Dan komt er nog iets naar boven: ‘Ik wil niet verhuizen.’ Het voelt als haar eigen gedachte. Tijdens het onderzoek ontdekt ze echter dat precies dit verzet ook bij haar grootouders aanwezig was toen haar ouders besloten naar Oman te vertrekken. Ze ervaart verzet, Moeder-Ziel-Alleen en zegt: ‘Ik voel me niet blij.’

Weggaan als overlevingsstrategie

Haar ouders gingen uiteindelijk letterlijk ver weg van het vertrouwde nest, ondanks het verzet van de grootouders. We onderzoeken hoe weggaan of weglopen vervolgens als patroon in Jessica’s leven terugkomt.

Wanneer iets te veel wordt, wanneer anderen heftig reageren of wanneer ze spanning ervaart rondom haar keuzes: wat doet ze dan? Blijft ze? Past ze haar keuze aan? Of wil ze weg?

Door haar huidige gedrag naast de gebeurtenissen uit haar Levensblauwdruk te leggen, worden voor Jessica ineens allerlei verbanden zichtbaar.

Jessica realiseert zich steeds sterker dat veel gedachten, gevoelens en patronen die voor haar altijd vanzelfsprekend hebben gevoeld, verbonden kunnen zijn met ervaringen van haar ouders en grootouders. Ze blijft zich verbinden met haar lichaam en dan verandert er iets.

Opeens voelt Jessica ruimte. Ze gaat helemaal in dat gevoel van ruimte zitten en laat het steeds groter worden. De gebeurtenis tijdens de tweede maand van de zwangerschap krijgt daarmee een totaal andere betekenis voor haar. Voor het eerst begrijpt ze waar haar terugkerende gevoelens van gemis, verzet en weg willen mogelijk mee verbonden zijn. Ze is enorm dankbaar voor dit inzicht. Voor Jessica voelt het als een groots cadeau.

Keuzes mogen ook iets anders betekenen

Wat gebeurt er wanneer Jessica de volgende keer een keuze maakt? Misschien hoeft haar onderbewuste niet langer automatisch te verwachten: ze zullen het er niet mee eens zijn, er komt gedoe, mijn keuze maakt anderen boos, ik raak iemand kwijt of ik moet weg.

Misschien mogen er voortaan, bij wijze van spreken, slingers en ballonnen worden opgehangen wanneer Jessica haar eigen keuze maakt.

Een keuze mag ook vrijheid betekenen, ruimte, zelfstandigheid en trouw zijn aan jezelf.

Door inzicht, bewustwording en VVL kan een oud patroon ineens vanuit een totaal ander perspectief worden bekeken. En soms begint verandering precies daar.

Ga nieuwsgierig op onderzoek uit. Niet om onmiddellijk een antwoord te vinden, maar om steeds beter te begrijpen welk persoonlijk verhaal jouw lichaam vertelt.

Lees mijn boek “Het leven is een workshop” en maak vanuit jouw specifieke vraag of klacht de vragen.: https://shop.heartconnectionnederland.nl/product/boek/

Restless Legs

Geld - Germaanse Geneeskunde - Marjolein van der Meulen - HeartConnection Nederland®

Restless Legs – wanneer je lichaam zich wil losschudden

Een vraag over Restless Legs: het trillen en onrustig bewegen van de benen en armen, gecombineerd met jarenlang nauwelijks meer dan twee uur slaap per nacht.

Levensblauwdruk

We starten bij de Levensblauwdruk: de periode van ongeveer 30 maanden rondom zwangerschap, geboorte en de eerste levensfase. Binnen HeartConnection onderzoeken we welke gebeurtenissen, emoties en onverwerkte ervaringen van de ouders mogelijk zijn meegegeven en welke patronen iemand later in het leven blijft herhalen.

Daarna gaan we verder terug in de tijd, naar de voorouders.

Waar kwamen zij vandaan?
Wat hebben zij meegemaakt?
Wat moesten zij doen om te overleven?

Denk bijvoorbeeld aan:

Duitsland – een nieuwe boerderij moeten opzetten.
Portugal – moeten vluchten en alles achterlaten.
India → Suriname – werken als landarbeider.
De Molukken – opa diende bij het KNIL, een geschiedenis van strijd en overleven.
Indonesië – alles verloren en opnieuw moeten beginnen.

De reden waarom voorouders moesten emigreren, vluchten, vechten of opnieuw beginnen, kan een interessante ingang zijn voor onderzoek naar patronen die generaties later nog herkenbaar zijn.

Misschien herken je bijvoorbeeld gedrag als:

snel ergens voor willen vluchten, juist onmiddellijk de strijd aangaan, sterk reageren op onrecht, je gevangen of onderdrukt voelen, altijd alert zijn of het gevoel hebben nergens werkelijk veilig te zijn.

Kijk daarom eens naar de geschiedenis van je voorouders. Welke omstandigheden moesten zij overleven? Welke eigenschappen hadden zij daarvoor nodig? En herken jij iets daarvan in jouw gedrag, karakter of reacties?

De kracht waarmee zij hebben overleefd, zit óók in jou.

Het verhaal van Katherina

Katherina heeft al twintig jaar last van Restless Legs en slaapt zeer slecht. Tijdens ons onderzoek komt naar voren dat haar voorouders uit Portugal zijn gevlucht. Om veiligheidsredenen moesten zij zelfs een andere naam aannemen. Wanneer we verder onderzoeken, komt steeds opnieuw het thema onveiligheid naar voren. Katherina beschrijft hoe ze zich gevangen voelt in haar eigen lichaam en zich op veel plekken niet werkelijk veilig voelt.

Vanuit haar persoonlijke verhaal onderzoeken we het beeld van een lichaam dat zich als het ware wil losschudden en bevrijden van een oude last.

Tijdens het gesprek blijft Katherina veel vertellen over haar moeder:

“Ik heb nooit liefde ontvangen.”
“Ik kreeg geen knuffels.”
“Ik heb me nooit gewenst gevoeld.”

Dan vertelt ze opeens dat ze zelf eigenlijk niet naar ‘hier’ wilde komen. Dat ze angst voelde om op aarde te komen en niet geboren wilde worden.

Op dat moment onderbreek ik haar vrij streng:

“Stop nu eens met praten. Zijn dit werkelijk jouw gevoelens?”

We gaan terug naar haar moeder.

Wie had er angst?
Wie zag tegen de zwangerschap op?
Wie wilde misschien geen kind meer?
Voor wie voelde het allemaal te druk of te veel?

Verbinden-Versmelten-Loslaten

We maken een reis door haar lichaam. Langzaam ontstaat het inzicht dat Katherina gevoelens en overtuigingen van haar moeder als die van zichzelf is gaan ervaren. Het duurt even voordat dit werkelijk bij haar binnenkomt. Dan gebeurt er iets. Ze verbindt zich met haar moeder en opeens ontstaat er een opening. Er komt ruimte. Er ontstaat een andere verbinding met haar lichaam. Neutraal, zonder iets te moeten veranderen, echt zijn in het moment en het lichaam volgen, blijven voelen, blijven ademen. Dit ontstaat omdat haar lichaam het begrijpt, ontvangt en kan Verbinden-Versmelten-Loslaten VVL.

Na afloop zegt Katherina:

“Je hebt mijn leven van 51 jaar in één keer onderuitgeschopt, maar je hebt míjn leven teruggegeven. Ik ben enorm dankbaar!”

Later schrijft ze:

“Het was een heel bijzondere ontmoeting. Ik heb een enorme eyeopener gehad en emotioneel ontdekt hoe trauma’s, structuren en patronen van mijn ouders bij mijzelf kunnen doorwerken. Nu heel moe en héél voldaan. Dankbaar dat ik mijn vraag mocht stellen!”

Liefs Katherina

Vragen voor jouw eigen onderzoek

Heb jij last van Restless Legs of herken je een sterke lichamelijke onrust?

Onderzoek dan eens:

Wanneer zijn de klachten begonnen?
Wat speelde er in jouw leven rond dat moment?
Wanneer voel je de onrust het sterkst?
Wanneer wordt het juist rustiger?
Voel jij je veilig in je lichaam?
Heb je vaak het gevoel dat je weg wilt, moet bewegen of ergens uit wilt ontsnappen?
Welke verhalen van vluchten, emigreren, oorlog, verlies of onveiligheid komen voor in jouw familie?
Wat gebeurde er tijdens de zwangerschap van jouw moeder?
Hoe voelde zij zich in die periode?
Was de zwangerschap gewenst?
Waren er zorgen, angst, verlies, conflicten of grote veranderingen?
Welke gevoelens ervaar jij als ‘van jou’, maar zouden mogelijk uit een eerdere generatie kunnen komen?

Ga nieuwsgierig op onderzoek uit. Niet om onmiddellijk een antwoord te vinden, maar om steeds beter te begrijpen welk persoonlijk verhaal jouw lichaam vertelt.

Lees mijn boek “Het leven is een workshop” en maak vanuit jouw specifieke vraag of klacht de vragen.: https://shop.heartconnectionnederland.nl/product/boek/

Keuzestress en weerstand Jessica (36) ontstaan in haar Levensblauwdruk (zwangerschap)

Met elke keuze die Jessica (36) maakt, stuit ze in eerste instantie op weerstand vanuit haar omgeving. Dit heeft een groot effect op haar leven. Toen Jessica 26 jaar oud was, ging ze zelfstandig wonen. Dat was een belangrijk moment voor haar, waarin ze eindelijk de ruimte kreeg om adem te halen. Het hebben van haar eigen territorium voelde bevrijdend. Maar tegelijkertijd voelde ze zich ook eenzaam, en de stress was hoog.

Jessica is het vijfde kind in het gezin, en haar moeder heeft twee miskramen gehad. De oudste is een jongen, daarna volgde een miskraam, toen een zus, nog een miskraam, en vervolgens Jessica. In diezelfde periode kreeg haar opa diverse tia’s.

Op de dag dat Jessica’s moeder ontdekte dat ze twee maanden zwanger was van Jessica, kwam haar man thuis met het nieuws dat het gezin zou gaan verhuizen naar Caïro. Daarmee zouden ze het veilige nest, hun territorium, achterlaten. Diezelfde dag waren Jessica’s ouders precies tien jaar getrouwd. Jessica’s oma en beide opa’s waren daarom bij hen thuis. Ze waren echter fel tegen de verhuizing. Ze zeiden zelfs: “Waarom haal je het kind niet weg?” De grootouders voelden zich alsof hun kleinkind van hen werd weggenomen. Ze waren absoluut niet blij en reageerden boos.

Deze ervaring vanuit Jessica’s Levensblauwdruk trekken we door naar haar huidige leven. “Als jij een keuze maakt, wat doet dit met jou?”. Jessica antwoordde: “Alles wat ik doe, zorgt voor heftige reacties in de familie.” De miskramen van haar moeder hebben onbewust twijfel in Jessica’s leven gebracht.

Dit inzicht kwam hard binnen bij Jessica. Ze had dit nooit eerder zo gezien. Tegelijkertijd voelde ze een diep gemis naar haar grootouders, terwijl dit gevoel eigenlijk niet van haar was, maar van haar grootouders. Jessica had dit op jonge leeftijd overgenomen als een soort levensdoel. Dit patroon beïnvloedde haar tot op de dag van vandaag.

Hoe waardevol is het dat Jessica dit nu kan verbinden, versmelten en loslaten VVL? Ze beschrijft het gevoel alsof er een mes in haar hart wordt gestoken: pijn en gemis. Ze blijft echter bij haar gevoel en haar hart. Ze begint te trillen, wat een positieve ontwikkeling is. “Er gebeurt veel in mijn ogen en hart. Het voelt alsof ik in een achtbaan zit, en ik heb het benauwd,” vertelt ze. Jessica beseft dat haar weerstand tegen verhuizen niet haar eigen gedachte is, maar voortkomt uit de emoties van haar grootouders. Ze ervaart een gevoel van verzet en eenzaamheid. “Ik voel me niet blij.”

Jessica’s ouders gingen destijds letterlijk weg uit het nest, ondanks het verzet van haar grootouders. De overlevingsstrategie van “weggaan” werd een patroon in haar Levensblauwdruk.

Jessica realiseert zich dat al deze gedachten, gevoelens en patronen niet van haar zijn, maar afkomstig van haar ouders en grootouders. Ze blijft verbonden met haar lichaam en voelt ineens ruimte. Ze laat dit gevoel groter en groter worden. Het moment van twee maanden zwangerschap, dat zo’n grote invloed heeft gehad, wordt eindelijk geïntegreerd in haar bewustzijn.

Jessica begrijpt nu waar het gevoel van gemis en de neiging tot vluchten vandaan kwamen. Ze is diep dankbaar voor dit inzicht, dat ze beschrijft als een groots cadeau.

Vanaf nu kan Jessica keuzes maken vanuit haar eigen kracht. Misschien wordt haar omgeving daar zelfs zo blij van, dat ze slingers en ballonnen ophangen! In één moment kan je leven veranderen door inzicht, bewustzijn en het proces van verbinden, versmelten en loslaten (VVL).

Herpes – Koortslip – Gordelroos

Herpes_genitaliën_koortslip_gordelroos_HeartConnection_Nederland®

Herpes wordt meestal aangetroffen rond de mond of de geslachtsorganen, op de huid of de slijmvliezen: daar waar het lichaamsweefsel een ectodermische oorsprong heeft.

‘Kus’- of scheidingsconflict

Herpes is reactie op een ‘kus-’ of scheidingsconflict en valt onder het ectoderm kiemblad. Herpes heeft altijd te maken met wel of niet van iets of iemand gescheiden zijn. Dat kan een partner zijn, maar ook een kind, vader en/of moeder of een vriend(in). Veelal heeft de persoon als kind weinig tot geen knuffels van de ouders ontvangen.
‘Ik zie je’ en ‘ik verlaat je’ tegelijkertijd.
Herpes genitaliën is een scheidingsconflict samen met woede en boosheid met een seksuele lading. Woedend om wel of niet intimiteit te hebben met een bepaald persoon.
Ook : ik kan mijn relatie-doel niet omarmen. Heb ik nu een symbolische relatie, denkbeeldig, virtueel of een echte relatie?

Tweefasigheid

In de conflictactieve fase vindt celafname plaats van het weefsel dat betrokken is bij het conflict (weefsel: huid, slijmvliezen, zenuw). In de herstelfase zie je celtoename met behulp van een bepaalde eiwitketens (virus-informatie) om genezing te versnellen. Deze eiwitketens dringen de epidermis (huid), het slijmvlies en de zenuwen binnen en veroorzaken de bekende blaasjes of koortslip.

Herpes TPM conflictinslag: gemis of juist afschuw van (seksueel) persoon
CA stressfase: celfafname huid en/of slijmvliezen en zenuw. Om het gemis of de afschuw niet te hoeven voelen, ervaar je gevoelloosheid.
Oplossing is de knuffel, kus, intimiteit
Eerste PCL herstelfase: celtoename huid en/of slijmvliezen en zenuw. Herpes is met vocht. Hieraan herken je de herstelfase, deze gaat altijd met vocht gepaard. Herstel zenuwen kan scherpe pijn geven.
EPI-crisis: opengaan herpes, even gevoelloosheid.
Tweede PCL: jeuk, plassen, herstel huid en/of slijmvliezen en zenuw
Hierna volgt balans
Klik hier voor meer informatie tweefasigheid

Huid_vet_bind_weefsel_HeartConnection_Nederland®

Zenuwpijn in herstelfase

Zenuwen staan symbolisch voor transport. Bijvoorbeeld: ik wacht op een kus, maar deze komt niet naar mij toe. De pijnlijke wortel van herpes komt terug in de scherpe pijn die iemand kan ervaren in de herstelfase met een pijnlijke scherpe overtuiging ‘ik moet enorm mijn best doen om te krijgen wat ik wil’.

Herpes mond

Mond: scheidingsconflict persoon, vriend(in), vader, moeder
In de kindertijd heeft de persoon weinig tot geen knuffels ontvangen van ouders.
*Mijn geliefde persoon heb ik gemist
*Ik verafschuw een bepaald persoon

Herpes genitaliën

Slijmvliezen bij de genitaliën staan in relatie tot intimiteit.
Huid slijmvliezen: scheidingsconflict met seksuele lading en woede.
*Ik heb mijn seksuele partner gemist
*Ik verafschuw mijn seksuele partner

Herpes zon

Sommige mensen krijgen een koortslip door in de zon te zitten. Meisje (15) heeft geen afscheid van haar vader kunnen nemen, door een plotselinge hartaanval. ‘Ik kan mijn vader niet omhelzen’.

De zon staat symbolisch voor vader.

Herpes hoornvlies

Scheidingsconflict met visuele lading.
Ik heb mijn dierbare uit het zicht verloren
Ik heb dierbare nooit meer gezien
Uit het zicht

Jongen (18) had tijdens zijn vakantie zijn grote liefde ontmoet, ze gingen samenwonen. Echter, zijn grote liefde ging terug naar VS. Hij dacht zijn grote liefde nooit meer te zien. Uit het oog, uit het hart. Jarenlang had hij liefdesverdriet, zijn grote liefde kwam eenmalig op vakantie in Nederland en hij kreeg herpes op zijn hoornvlies. Op zijn vijfentwintigste komt zijn grote liefde terug en tot de dag van vandaag wonen ze gelukkig samen. Herpes is verdwenen.

Hangend conflict

Als de aandoening niet snel verdwijnt, dan komt dit meestal doordat een deel van het conflict nog actief is: er is overdag stress rondom het wel/niet gescheiden zijn van een bepaald persoon.

Bezoedelingsconflict – Oud-mesoderm

De overtuiging dat herpes besmettelijk is, komt voort uit angst. Dit is een bezoedelingsconflict, oud-mesoderm. Als je bewust of onbewust denkt dat herpes besmettelijk is, dan krijg je het ook. Klik hier voor meer informatie Oud-Mesoderm.

Het verhaal van Chris

Chris(45) heeft een relatie met een vrouw, die met haar twee kinderen bij hem in huis is komen wonen. Na acht jaar wordt de vrouw verliefd op een ander. Chris is woedend. Zij blijft nog een half jaar bij hem wonen, totdat zij een ander huis heeft gevonden. Daarna krijgt Chris langdurig gordelroos aan de binnenkant van zijn dijbenen: de seksuele herinneringen aan zijn ‘verloren partner’. Symbolisch was zijn partner zijn moeder. Een vrouw (moeder) die voor hem zorgde, kinderen meebracht, eten klaarmaakte, het huis gezellig maakte, enzovoort. Het herstel gaat gepaard met grote ontstekingen, het was een heftig scheidingsconflict met woede. Chris vindt de herstelfase er smerig uitzien, er ontstaat een nieuw bezoedelingsconflict, vandaar de ontstekingen (zie oud-mesoderm). Hij heeft veel moeite om het scheidingsconflict te verwerken, er ontstaan lelijke littekens.

De littekens en zijn huid worden rustig als hij na 1,5 jaar zijn nieuwe partner ontmoet en gaat samenwonen. Hij krijgt zelf kinderen.

De vader van Chris overlijdt als de oudste vier maanden is. Chris krijgt heftige wondroos op zijn scheenbeen met hoge koorts, wederom een heftig scheidingsconflict. Na de scheiding met de moeder van zijn eigen kinderen heeft hij regelmatig wondroos op zijn schenen. Eén keer in het jaar of half jaar wordt hij opgenomen in het ziekenhuis voor deze heftige wondroos. Hij kan de scheiding met zijn partner niet verwerken, de woede blijft.

Vanuit zijn Levensblauwdruk blijkt dat hij na zijn geboorte direct in couveuse komt: verlaten door zijn moeder. Moeder was bovendien te ziek om voor hem te zorgen, zijn tante heeft hem in huis genomen en verzorgd. Dus direct na de geboorte en in het eerste levensjaar was hij gescheiden van zijn moeder. Vandaar dat hij elke keer op zoek ging naar een vervangende moeder. Na de zeer pijnlijke scheidingen was hij woest, omdat zijn moeder hem in zijn Levensblauwdruk in de steek had gelaten. Er was geen moederliefde om hem te omarmen, om hem te troosten. Daarom kon Chris zijn emoties niet omarmen. Zijn partners konden dit juist heel goed en probeerden hem hierin te helpen, alleen lukte dat niet. Chris had te veel pijn, voelde onbewust dat hij in de steek was gelaten door zijn moeder. Hij is alleen gestorven. Heel symbolisch waren zijn moeder en familie niet op zijn begrafenis. Alleen gekomen, alleen gegaan.

Herpes Zoster – Gordelroos – Wondroos

Bij deze vorm van herpes komt het conflict komt altijd overeen met een scheiding. De plek op de huid waar de wond of gordelroos plaatsvindt kan de aard van het conflict aangeven. Bijvoorbeeld: binnenkant dijbenen – seksuele lading; hoofd en gezicht – aanzien verloren en/of intellectuele scheidingsconflict. Vaak is hier ook sprake van ene combinatie met een bezoedelingsconflict. In de oplossingsfase ontstaat een ontsteking van de zenuw. Dit geeft een branderig gevoel en is zeer pijnlijk.

Voorbeelden conflicten:

Scheidingsconflict met herinnering van moeder en/of oma.
Een situatie die je niet kunt omarmen.
Je hebt nog één grootouder en die komt te overlijden, je had je opa/oma nog graag willen omhelzen.
Heftig scheidingsconflict van autoriteit die orders geeft (bevelen) en de persoon een bezoedelingsconflict geeft. Deze autoriteit heeft ernstige angst voor besmetting.
Gordelroos kan herinnering zijn op de plek waar de persoon geslagen is (fysieke mishandeling).
Mogelijke herinnering met geslagen zijn met een riem en/of hand. Soms verschijnt gordelroos precies op de plek waar geslagen is.
Persoon voelt zich geamputeerd van zijn/haar geliefde. Een heftige pijnlijke scheiding. Vandaar dat gordelroos zeer pijnlijk is, het herinnert aan de pijnlijke scheiding.
Gordelroos na chemotherapie, er wel/niet van gescheiden willen zijn in combinatie met enorme woede om de diagnose. ‘Mijn lichaam laat mij in de steek’.
Klik hier voor meer scheidingsconflicten, Alzheimer, haaruitval, borstkanker, enzovoort.

Het verhaal van Max

Max (37) wordt plotseling voor zijn gevoel onredelijk uitgescholden door zijn vrouwelijke chef. Het voelt als een klap in zijn gezicht. Na verloop van tijd leggen ze het bij en Max krijgt gordelroos in zijn gezicht. Zeer pijnlijk. In het herstelproces herinnert hij zich ineens dat zijn moeder ook opeens, uit het niets zo verwijtend kon doen. Zou het zo zijn dat zijn collega hem de gelegenheid geeft dit nu te verbinden-versmelten-loslaten?

Gedachtes

Je bent je gedachtes

Micro-Macro wereld. In deze video wordt uitgelegd dat jij invloed hebt (met je gedachtes) op het geheel, de huidige situatie. Niets is waar, jij kunt jouw waarheid ontmoeten door zelfonderzoek. ‘Walk your talk’ & ‘Verbeter de wereld en begin bij jezelf’.

Positieve gedachtes geven een enorme boost aan jouw gezondheid. Negatieve gedachtes kunnen je ondervoeden, zelfs ziekmakend, en moet je op onderzoek uitgaan waar deze gedachte vandaan komt. De tips en tops in onderstaande video.

Positieve gedachtes is het meest krachtige medicijn!

De kracht van gedachtes

Weet je ook welke invloed jouw gedachtes hebben op jouw energie-lichamen? Dat positieve gedachten het beste medicijn is, maar waarom? En negatieve gedachtes ziekmakend kunnen zijn?

Met gedachtes kun je manifesteren zeggen vele auteurs, mmmm interessant, waarom heb je nog niet de staatsloterij gewonnen, dit wil toch iedereen? Ik ben nieuwsgierig naar het antwoord.

Ik ben in de tijd opgegroeid me affirmaties, in de spiegel kijken, hardop uitspreken. ‘Hello Tiger, I love you!’ zei ik elke dag enthousiast. ‘Tjakkaaaaa’ met een kracht duwde je je elleboog naar achteren. ‘Maak van een negatieve gedachte direct een positieve gedachte’. Wat hebben een plezier gehad met deze auteurs. Maar OMG mijn zelfvertrouwen kreeg ook een enorme klap, want ja, het lukte niet.

Na 20 jaar ben ik er achter gekomen waarom het niet lukte en dit deel ik graag met jou zie video.

Gedachtes vanuit
*de 10 basisprincipes
*tweefasisheid
*energie lichamen
*gezondheid
*borstvoeding en voeding

LIVE uitzending ‘Je bent je gedachtes’ – 12 juni 2020

https://youtu.be/IZnB7y4T–A

Alzheimer – Dementie

Bij Alzheimer ligt de biologische oorzaak in dubbel scheidingsconflict (klik hier) en/of dubbel Moeder-Ziel-Alleen conflict (klik hier). De persoon is gescheiden van een dierbaar persoon, situatie, huis, werk, enzovoort. Het onderbewuste wil de mens beschermen en zorgt voor vergeetachtigheid met dit scheidingsconflict. Stel je hebt een scheidingsconflict met je vader, je onderbewuste zorgt dat je de herinneringen aan je vader vergeet. Dit om jou te helpen overleven, omdat de pijn aan de scheiding zo enorm groot is. Het gevoel uit het nest, de groep gestoten te worden, de angst hiervoor of werkelijk van de groep gescheiden zijn levert voor de mens veel stress op. In de natuur heb je dan minder kans om te overleven. Met een groep heb je biologische meer kans om in leven te blijven. Daarom is de mens angstig om verlaten te worden, om gescheiden te worden van de groep. In ons gedrag komt dit terug, we doen ons best om erbij te horen, uit angst om uit de groep gezet te worden.

In onderstaande video een sessie met Margareth met haar vraag over Alzheimer in haar familie. Haar leven is een rode draad van scheidingsconflicten. Als baby verlaat haar vader het gezin, hij verlaat Margareth. Ze zien elkaar pas weer op latere leeftijd. In haar hele familie zijn diverse de scheidingsconflicten.

Video Alzheimer sessie met Margareth

Van angst naar vertrouwen

Support-Organisatie-HeartConnection-Nederland®

Welke angstige gebeurtenissen hebben plaatsgevonden in jouw familie, ouders en voorouders? Angst om territorium te verliezen staat in verbinding met bronchiën, in combinatie angst voor kritiek. Denk aan bronchitis, astma. Je onderbewuste linkt deze gebeurtenissen in dagelijkse gebeurtenissen in een algoritmisch programma. Alles wat niet verwerkt is blijf je herhalen totdat het wordt verwerkt: Verbinden-Versmelten-Loslaten

Facebook LIVE ‘Van angst naar vertrouwen’

Dag 16 in de jaaropleiding, zie opleiding.

https://www.youtube.com/watch?v=pCgmJQIQzVo

Hersenschudding

Licht traumatisch hoofdhersenletsel, oftewel een hersenschudding, is het gevolg van een klap of stoot tegen het hoofd. Hierbij worden de hersenen voor korte tijd letterlijk door elkaar geschud. De hersenen zelf worden hierbij niet (langdurig) beschadigd (bron: isala.nl). De oorzaak van een klap kan vele oorzaken hebben.

Piek in oplossing

Hoofd heeft te maken met intellect of een aanval tegen het hoofd. In de tweefasigheid is een klap, botsing de epi-crisis, de piek in een oplossing. Soms moet je je hoofd hard stoten om wakker te worden of om stil te staan bij waar je op dat moment in het leven staat. Voor thema’s van het hoofd klik hier voor migraine, klik hier voor hersenvliesontsteking.

De haast van Marlène

Marlène (39) deed alles haastig, altijd snel. Haar bobby’s waren hardlopen, mountainbiken en rolschaatsen. Met haar twee dochters (5 en 6) had ze niet echt een band. Het lukte haar niet om zichzelf te verbinden met het moederschap. Tijdens het rolschaatsen maakt ze een val en komt met haar hoofd op een stoeprand. Marlène ligt drie weken in coma en ze vrezen voor haar leven. Gelukkig komt Marlène uit coma. Ze moet revalideren, opnieuw leren praten, lopen, enzovoort. Na een jaar is Marlène volledig hersteld, tot verbazing van de artsen. Ik ontmoette Marlène kort voor haar ongeluk. Op dat moment was het stressniveau van Marlène 10 op de schaal van 0-10. Zelden heb ik iemand meegemaakt met zo’n hoog stressniveau. Het was een pittig gesprek, waarin ik haar duidelijk maakte dat er echt iets moest veranderen in haar leven. Daar was ze zich op dit moment niet echt bewust van. Het ongeluk maakte iets in haar wakker. Door het revalideren kreeg Marlène geduld en ontwikkelde ze een band met haar dochters. De klap was volgens haar het grootste geschenk om echt haarzelf te worden en te zijn. Ze is dankbaar voor de relatie met haar dochters en kan echt genieten van haar moederschap en het leven.

De weggelopen vader van Tess

Tess (46) krijgt op haar 25e een hersenschudding door een val op haar achterhoofd. Op haar 45e staat ze voor een brillenwinkel te kijken. Ze doet haar hoofd naar voren en klapt met haar voorhoofd tegen de winkelruit. Tess heeft voor de tweede keer een hersenschudding. Dit keer blijft het herstel achter. Een jaar later heeft ze nog steeds last van haar hersenschudding. Welk verhaal vertelt haar hersenschudding? In haar Levensblauwdruk heeft ze in de baarmoeder met haar hoofd weinig ruimte gehad, alsof haar tweelingbroer haar ‘wegdrukte’ en meer ruimte in beslag nam. Weinig of geen ruimte innemen blijkt een patroon in haar leven, vertelt ze. Als we naar patronen kijken op 45-35-25-15-5 jaar schiet opeens een beeld omhoog. Ze is vijf jaar en haar vader loopt weg uit het gezin, letterlijk. Ze holt vader achterna, achter het glas van de deur ziet ze vader weglopen, maar vader reageert niet. Ze roept heel hard: “Papa, papa niet weggaan”, maar hij hoort haar niet, lijkt het. Direct gaat ze terug naar deze herinnering, Tess voelt afwijzing, paniek, verdriet, wanhoop, druk op haar keel, alsof deze dichtgaat. Haar keel wordt hard, ze voelt zich opgesloten. Er komt misselijkheid omhoog en vanuit haar keel voelt ze het trekken naar haar hoofd. Dit geeft een gevoel van diep verdriet. Alsof ze naar achter getrokken wordt. Machteloos, misselijk, verdriet. Slap, haar hoofd valt naar achter, tollen, duizelig en ze gaat liggen. Ze blijft in verbinding met wat ze voelt in haar lichaam en daardoor ook met haar emoties en herinnering als vijfjarige. Opeens is het rustig, ze voelt ruimte.

De herinnering van haar vijfde jaar heeft Tess door de klap op de winkelruit herhaald. In bepaalde gevallen, als ze iemand zonder iets te zeggen zag weglopen, kon haar onderbewuste Tess weer terugbrengen naar haar herinnering van haar vader die zonder communicatie wegliep, hij luisterde niet. Alle pijnlijke emoties komen dan direct omhoog vanuit dit conflictinslag. Dit wordt vervolgens een patroon in het leven om opgelost te worden. Nu kan ze de nare herinnering, de conflictinslag, verbinden-versmelten-loslaten. Tess is niet meer vijf jaar, maar 46 jaar.

Meer weten?

Maak de opdrachten uit deel 2 van het boek Levensverhalen om jouw verhaal te achterhalen, klik hier voor het boek. Opbrengst gaat naar de Stichting.

Persoonlijke begeleiding

Klik hier voor de Opleiding HeartConnection.

Meningitis – Hersenvliesontsteking

De hersenvliezen (of meninges) zijn de vliezen die de hersenen en het ruggenmerg omgeven. Het zijn de beschermende membranen van het centraal zenuwstelsel van het hoofd. Na een aanval-TPM start hier het biologisch proces. In de stressfase – de conflictactieve fase – is er celtoename. Het vlies wordt dikker om beter te kunnen beschermen bij een toekomstige klap. Nadat het gevaar is geweken – de oplossing – komt er op de plek van de inslag een ontstekingsachtige omgeving en er is celafname, zodat het vlies weer in haar oorspronkelijke staat kan komen.

Thema

Het conflict heeft meestal met angst te maken. Het hoofd moet beschermd worden.

Angst voor hersenvliesontsteking
Angst om op het hoofd te vallen of aangevallen te worden
Angst voor een aanval op het centrale zenuwstelsel
Moeder is bezorgd om hoofd kinderen.
Moeder en/of vader heeft angst voor een mentale ziekte, tumor, enzovoort bij het kind.
Aanval op het intellect, bijvoorbeeld: ‘Je bent dom’, ‘Je kunt het niet’
Sportgevaar voor hoofd: boxers, voetbal, hockey
Herinnering uit de familiestamboom: ‘Geef je geld of ik sla je je op je hoofd’.

Symptomen van hersenvliesontsteking & benadering vanuit de tweefasigheid (Germaanse Geneeskunde)

Hoofdpijn = CA vocht in hersenrelais
Hoofdpijn is een herstelfase. Er komt vocht op de plek van herstel in het hersenrelais, wat hoofdpijn kan veroorzaken.
Epilepsie = Epi-crisis val-TPM
Epilepsie is de piek in de herstelfase. De persoon laat TPM (The Painful Moment) en conflictopbouwmassa los. Door de piek van het vocht kan epilepsie ontstaan. Klik hier voor meer uitleg over epilepsie.
Huiduitslag = 1e Pcl scheiding-TPM
In de eerste herstelfase kan een persoon huiduitslag krijgen. Na celafname in de conflictactieve fase, komt er door middel van bacteriën of schimmels celtoename om de huid op de TPM-plek weer te herstellen.
Misselijkheid en braken = Epi-crisis brok-TPM
In de piek van de herstelfase bij een brok-TPM, drijft de persoon de brok-TPM en conflictopbouwmassa uit.
Koude handen en voeten = CA stress en epicirisis
In de conflictactieve fase heeft de persoon koude handen en voeten, omdat het bloed naar de vitale organen stroomt, zodat de persoon snel actie kan ondernemen om te vechten of vluchten. In de piek van de oplossing herhaalt dit, waarbij de persoon zeer koude handen en voeten heeft.
Stijve nek = Epicrisis eigenwaarde-TPM
In de piek van de oplossing van eigenwaarde-TPM heeft de persoon een stijve nek (ook kramp vindt plaats tijdens de epicrisis).
Overgevoeligheid voor licht / geluid = Epi-crisis verkramping bloedvat (eigenwaarde-TPM)
Uitvalverschijnselen = CA en Epi-crisis Bruut-scheiding-TPM of Motorisch-TPM
Koorts = 1e Pcl Oud-mesoderm
Nachtkoorts vindt plaats bij het kiemblad endoderm. Lichte koorts vindt plaats in de herstelfase bij het oud-mesoderm kiemblad. Dit is herstel van aanval, zorg, strijd, of bezoedeling-TPM.
Hoge koorts = 1e Pcl Ectoderm (scheiding, territorium-TPM)
Een persoon heeft hoge koorts in de herstelfase bij het ectoderme kiemblad. Hoge koorts helpt bacteriën of schimmels om de TPM-plek snel te herstellen
Klik hier voor uitleg tweefasigheid.

Podcast tweefasigheid

De tweefasigheid

Het verhaal van vader Marcel en dochter Alice

Vader Marcel (36) krijgt de achterklep van de auto tegen zijn hoofd als hij de boodschappen in de auto wil zetten. Hij loopt een flinke, bloedende wond op en moet naar het ziekenhuis. Op dat moment is zijn vrouw zes maanden zwanger van dochter Alice. Op zesjarige leeftijd krijgt Alice hersenvliesontsteking. Dit is gekoppeld aan de klap van vader op zijn hoofd en de enorme schrik die moeder op dit moment voelde. Alice laat dit incident, de stress en schrik, los via VVL.

Het verhaal van Heidi

Heidi (48) was twintig jaar geleden zwanger van haar zoon. Ze ervaarde toen een enorme angst dat hij hersenvliesontsteking zou krijgen. Dit was voor haar een onverklaarbare angst. Twee weken na zijn geboorte krijgt hij hersenvliesontsteking. Klik hier voor het verhaal PTSS en hersenvliesontsteking.

Het verhaal van baby Max

Een moeder komt bij mij met een vraag over haar zoon met hersenvliesontsteking: “Ik ben bang voor voor zijn hersenen en dat hij dood gaat,” zegt ze. Ze vertelt me dat ze bang is voor een psychische ziekte, neurologische afwijkingen, zelfs voor een tumor. Dit is niet zomaar bezorgdheid – dit is een diepgewortelde angst die haar vanaf het moment van de zwangerschap heeft achtervolgd. Haar oma werd immers regelmatig opgenomen in een psychiatrische inrichting, en haar moeder had postnatale depressie na haar geboorte.

Toen ze zwanger was, voelde ze de spanning van mogelijke complicaties tijdens de bevalling. Ze herinnerde zich hoe de artsen haar vertelden dat haar baby een grotere dan gemiddelde hoofdomtrek had. Bij de bevalling werd deze bezorgdheid nog versterkt, en ze vroeg zich af of dit een teken was van iets ernstigers. De gedachte dat haar kind misschien een afwijking had en dat zijn hersenen op de een of andere manier anders zouden kunnen functioneren, was een constante bezorgdheid tijdens de zwangerschap.

Tijdens ons gesprek gaan we dieper in op de onderliggende emoties die aan deze angsten ten grondslag liggen. Haar zorgen blijken deels voort te komen uit ervaringen die ze in haar eigen jeugd heeft gehad. Ze herinnerde zich dat haar moeder vaak bang was voor ziekte en lichamelijke afwijkingen, wat een onbewuste erfenis van bezorgdheid en angsten was geworden.

We Verbinden-Versmelten-Loslaten haar angsten, bezorgdheid en machteloosheid. We maken een reis door haar lichaam om emoties en gedachtes te ontmoeten, ze te laten zijn en te ademen VVL. Na een korte en intense reis, merkt ze direct rust en ruimte. Ze kan beter ademen en voelt zich meer in verbinding met haar lichaam en haar zoon. Ze vertrouwt nu haar eigen proces en dat van haar zoon.

Door het verhaal te begrijpen, te VVL, en hulp te vragen, werkt dit direct door in het snelle herstel van haar zoon. Binnen twee weken is haar zoon volledig hersteld en in topgezondheid.

Het verhaal van de hersenvliesontsteking was het antwoord op de angsten van moeder en oma, die nu losgelaten mochten worden. Zo zie je maar weer hoe dapper kinderen zijn, door een verhaal te vertellen dat opgelost mag worden.

PS: Kinderen die snel na de geboorte ziek worden, hebben dit vaak meegenomen vanuit de Levensblauwdruk (zwangerschap).

Hersenvlies-vragen

Hoe is geboorte gegaan? Heeft het hoofd vastgezeten? Was er een tangverlossing, vacuümpomp of keizersnede?
Wie en wanneer heeft een zware klap tegen het hoofd gehad van de (voor-)ouders? Of in de levensblauwdruk?
Heeft in de familiestamboom iemand een revolver tegen het hoofd gehad of is overleden door een kogel in het hoofd, denk aan WO II?
Heeft iemand in de stamboom zelfmoord gepleegd met revolver tegen het hoofd?
Is er een herinnering aan: ‘Geld of ik sla je tegen je kop’?
Aanval van achteren tegen het hoofd?
Bal tegen het hoofd gehad tijdens sport?
Hoe lag de baby in moeders baarmoeder, buik, bekken?
Heb je je dom gevoeld? Of ben je voor dom uitgemaakt?
Heeft moeder en/of vader het idee een domme keuze te hebben gemaakt tijdens jouw Levensblauwdruk?

Meer weten?

Klik hier voor een eendaagse bij jou in de buurt.

Persoonlijke begeleiding

Klik hier voor de Opleiding HeartConnection.

Overtuigingen

Mensen ontmoeten in overtuigingen en overlevingsmechanismes.

Terug naar je eigen waarheid

Een studente medicijnen (26 jaar) zegt tijdens Opleiding HeartConnection: “Ik geloof niet dat het onderbewuste zo werkt.” Ik ben dankbaar om haar eerlijkheid. Mijn antwoord is dat de waarheid in jezelf zit. Neem nooit klakkeloos aan wat de leraar, de studie, het boek, enzovoort zegt. Ontvang waarmee je resoneert, onderzoek dit en als dit goed is voor jou en de ander, ga het dan leven. Kom weer terug naar je eigen waarheid! Onze maatschappij is ingericht om aan te nemen wat de ander zegt: dit wordt onze waarheid. HeartConnection vraagt jou om ‘uit de box’ te denken en te handelen. Daar is het ego niet altijd zo blij mee.

De sublieme overlevingsmechanismen van het ego

Het ego wil niet veranderen en verzint van alles om verandering te voorkomen. Onze overlevingsmechanismes zijn subliem! Zo zegt een deelnemer: “Mijn groei is dat ik pijn moet lijden om te leren.” Twee anderen uit de groep geven toe dezelfde overtuiging te leven. Een overtuiging om je drama in stand te houden, interessant. Je mag deze overtuiging natuurlijk blijven geloven of niet. Jij bepaalt. Het is namelijk een overtuiging om te over-leven en in drama te blijven. Wie ben je zonder drama?

Wat kies jij?

Ook leuk: de overtuiging “Hier heb ik geen last van.” En de leukste “Dit weet ik allemaal al.” Blijf je geloven in je overtuigingen? Of geef je jezelf een kans tot de creatie van een superleuk leven: “Ik kies voor een heel leuk leven vol spirit, positief avontuur en ik ben super gelukkig met allemaal lieve mensen en kinderen om mij heen! Dit creëer ik zelf 100%!

Creatie van gezondheid en geluk

Creatie van gezondheid en geluk leer je tijdens Opleiding HeartConnection. Tijdens onze Opleiding ontmoet je je overtuigingen en zie je waar en waarom ze zijn ontstaan. Je krijgt een keuze om deze verder te leven of niet. Je leert hoe jouw biologie werkt en hoe het onderbewuste werkt. Welke rol hebben je ouders en voorouders in jouw dagelijkse leven? Patronen ga je begrijpen, je wordt bewust en je leert deze patronen te deprogrammeren. We doen diverse oefeningen om je te verbinden met je overtuiging, te versmelten en los te laten. Daardoor kun jij de regie nemen over jouw leven.

Creëer het leven dat jij wilt
Eer je overleving
Dank je wel, dankzij mijn overleving leef ik
Ik hou van mijzelf, van jou en alles om mij heen

Video: Waar komen jouw overtuigingen vandaan?

https://youtu.be/wcMw4RP-2O8

Bergwandeling-ego

Corona-Bergwandeling-Lyme-HeartConnection-Nederland®

Tijdens de Opleiding HeartConnection ben je in een proces van verandering ofwel ontmoeting met jezelf. Je bent een prachtige berg aan het bewandelen – jouw persoonlijke pad. Je hart, je ziel en je persoonlijkheid willen de berg willen bewandelen én aan de andere kant komen om het avontuur aan te gaan. Het avontuur van jezelf ontmoeten in totale verbinding. Alleen loopt het ego liever de berg af, terug naar waar je begonnen bent.

Ego als saboteur

Het ego doet enorm haar best om jouw bergwandeling te stoppen of te saboteren. Het ego is enorm creatief in het verzinnen van honderden redenen om jouw bergwandeling niet te volgen. Zoals het vervallen in oude gewoontes, angsten en controle en vooral oordelen. Houd hier rekening mee.

Voorbeelden van sabotage vanuit het ego

Moe worden, tegen dingen opzien en iets groter maken dan het is. Het ego laat je op je klacht(en) focussen. Die geef je vervolgens zo veel aandacht dat je klacht(en) juist blijven. Want alles wat je aandacht geeft, daar gaat je energie naar toe en maak je groter. Dit werken we verder uit tijdens de trainingen.
Je bent goed bezig en opeens moet je tegenslag verwerken, waar je ego vervolgens veel drama van maakt: ‘Zie je wel, het lukt mij nooit’. Er gaat zo veel energie naar je drama, dat je geen energie meer overhoudt om jouw pad te volgen.
Een oude klacht komt terug en je ego zegt: ‘Zie je wel, wat een onzin waar je mee bezig bent’ of ‘Pas op, je moet nog harder je best doen, je moet nog beter je oefeningen/mediatie/dieet/enzovoort volgen’.
In toxische relatie(s), situatie(s) blijven hangen. Hier gaat zo veel energie naar toe, dat je geen tijd hebt om jouw prachtige bergwandeling te volgen.
Oordelen over je partner, ouders, collega’s, familie, anderen, situaties, nieuws en vooral jezelf. Je geeft de ander de schuld van je eigen klachten, van je eigen frustraties. Je legt de focus buiten jezelf. Met andere woorden: je ego leidt je af en gaat oordelen. Vanuit dit oordeel (ego) wordt je bergwandeling te zwaar en je haakt af.
Je wilt reuzenstappen maken om zo snel mogelijk jouw bergwandeling af te maken. Je ego raakt gefrustreerd, omdat je ‘vorderingen’ niet snel genoeg gaan. De kleine positieve veranderingen zie je vervolgens niet meer en de energie lekt weg uit je etherlichaam (uitleg dag 4 training HeartConnection 1). Daardoor heb je niet meer de kracht om jouw bergpad te bewandelen. Ondertussen zorgt je ego ervoor dat je alle frustratie, irritatie, boosheid, angsten, vermoeidheid of andere klachten des te meer voelt.
‘Wat een onzin om je bergwandeling zelf te volgen’, zegt het ego. ‘De ander kan mijn klacht(en) toch wegnemen?’. Het ego holt van therapeut naar therapeut, omdat het vindt dat een middel de klacht(en) kan en moet wegnemen. Het ego heeft middelen nodig om zich beter te voelen. En zo vindt het ego elke keer een nieuwe methode, nog een boek of weer een andere therapie die nog beter werkt. Tot slot zegt het ego: ‘Ik heb al zo veel gedaan’ of ‘Ik weet dit allemaal al’.
Je ego zegt: ‘HeartConnection zegt dat middelen niet goed zijn’ en maakt daar een heel verhaal van. Maar daarmee trekt je ego een feit uit haar context. We noemen dit ‘interpretatie van je ego-pijn’. Let wel: HeartConnection heeft geen oordelen over middelen, therapieën, behandelingen, enzovoort. Zij geeft geen oplossingen en adviezen. HeartConnection geeft oude kennis en unieke wijsheid.
Je gaat geheel in de theorie zitten en wilt de materie en klacht volledig begrijpen. Het ego zorgt er zo voor dat je het juist niet begrijpt. Waarop je je nog meer gaat verdiepen in materie, in theorie. Daarmee voorkomt het ego dat je in verbinding gaat.
Je ego gaat feiten fantaseren. Vanuit ego-pijn ontstaat door een opmerking of een situatie een compleet drama. Bijvoorbeeld: ‘Jij laat mij in de steek, omdat je mij niet wilt wegbrengen’ of ‘Je doet niet wat ik zeg en nu vind ik jou niet meer aardig’. Of wat dacht je van: ‘Zie je wel, niemand luistert naar mij’ of ‘Ik ben helemaal alleen, want jij wilt niet met mij naar de bioscoop’. Deze pijnmoment worden overtuigingen en vervolgens subjectieve waarheden. Je ego-overtuiging is nu waarheid geworden. Vervolgens zie, hoor, ruik, proef, voel je de wereld vanuit jouw overtuigingen. En let op: je bent niet de enige, want de ander leeft ook vanuit zijn/haar overtuigingen!
De ander willen overtuigen van het mooie werk van HeartConnection en je faalt hierin, de ander is helemaal niet geïnteresseerd. Je voelt je verantwoordelijk voor de ander; je wil de ander helpen; je focus je op de ander, situatie, werk, zodat je jezelf niet met jezelf bezig hoeft te zijn.

Tijdens Opleiding HeartConnection leer je hoe deze conflictinslagen met haar overtuiging(en) doorwerken in jouw fysieke lichaam. Je leert waar de oorzaak van een klacht (ziekte) vandaan komt en de cirkel is weer rond.

HeartConnection staat voor neutraliteit

HeartConnection leert je jouw eigen, unieke en prachtige bergwandeling te volgen en hier je eigen verantwoordelijkheid voor te nemen. In verbinding, versmelting en loslaten. Na deze versmelting ga je kiezen wat je wél wilt. Wat wil jij? Je keuze, je doel maak je ook vanuit verbinding, versmelting en manifestatie.

Ik wens dat je

* in alles wat je tegen komt jezelf voelt;
* je de uitnodiging ontvangt om je met jezelf te verbinden;
* zodat je versmelt met je lichaam, ziel en persoonlijkheid.

Dat is HeartConnection!

Geniet van jouw prachtige bergwandeling.