Welke angstige gebeurtenissen hebben plaatsgevonden in jouw familie, ouders en voorouders? Angst om territorium te verliezen staat in verbinding met bronchiën, in combinatie angst voor kritiek. Denk aan bronchitis, astma. Je onderbewuste linkt deze gebeurtenissen in dagelijkse gebeurtenissen in een algoritmisch programma. Alles wat niet verwerkt is blijf je herhalen totdat het wordt verwerkt: Verbinden-Versmelten-Loslaten
Licht traumatisch hoofdhersenletsel, oftewel een hersenschudding, is het gevolg van een klap of stoot tegen het hoofd. Hierbij worden de hersenen voor korte tijd letterlijk door elkaar geschud. De hersenen zelf worden hierbij niet (langdurig) beschadigd (bron: isala.nl). De oorzaak van een klap kan vele oorzaken hebben.
Piek in oplossing
Hoofd heeft te maken met intellect of een aanval tegen het hoofd. In de tweefasigheid is een klap, botsing de epi-crisis, de piek in een oplossing. Soms moet je je hoofd hard stoten om wakker te worden of om stil te staan bij waar je op dat moment in het leven staat. Voor thema’s van het hoofd klik hier voor migraine, klik hier voor hersenvliesontsteking.
De haast van Marlène
Marlène (39) deed alles haastig, altijd snel. Haar bobby’s waren hardlopen, mountainbiken en rolschaatsen. Met haar twee dochters (5 en 6) had ze niet echt een band. Het lukte haar niet om zichzelf te verbinden met het moederschap. Tijdens het rolschaatsen maakt ze een val en komt met haar hoofd op een stoeprand. Marlène ligt drie weken in coma en ze vrezen voor haar leven. Gelukkig komt Marlène uit coma. Ze moet revalideren, opnieuw leren praten, lopen, enzovoort. Na een jaar is Marlène volledig hersteld, tot verbazing van de artsen. Ik ontmoette Marlène kort voor haar ongeluk. Op dat moment was het stressniveau van Marlène 10 op de schaal van 0-10. Zelden heb ik iemand meegemaakt met zo’n hoog stressniveau. Het was een pittig gesprek, waarin ik haar duidelijk maakte dat er echt iets moest veranderen in haar leven. Daar was ze zich op dit moment niet echt bewust van. Het ongeluk maakte iets in haar wakker. Door het revalideren kreeg Marlène geduld en ontwikkelde ze een band met haar dochters. De klap was volgens haar het grootste geschenk om echt haarzelf te worden en te zijn. Ze is dankbaar voor de relatie met haar dochters en kan echt genieten van haar moederschap en het leven.
De weggelopen vader van Tess
Tess (46) krijgt op haar 25e een hersenschudding door een val op haar achterhoofd. Op haar 45e staat ze voor een brillenwinkel te kijken. Ze doet haar hoofd naar voren en klapt met haar voorhoofd tegen de winkelruit. Tess heeft voor de tweede keer een hersenschudding. Dit keer blijft het herstel achter. Een jaar later heeft ze nog steeds last van haar hersenschudding. Welk verhaal vertelt haar hersenschudding? In haar Levensblauwdruk heeft ze in de baarmoeder met haar hoofd weinig ruimte gehad, alsof haar tweelingbroer haar ‘wegdrukte’ en meer ruimte in beslag nam. Weinig of geen ruimte innemen blijkt een patroon in haar leven, vertelt ze. Als we naar patronen kijken op 45-35-25-15-5 jaar schiet opeens een beeld omhoog. Ze is vijf jaar en haar vader loopt weg uit het gezin, letterlijk. Ze holt vader achterna, achter het glas van de deur ziet ze vader weglopen, maar vader reageert niet. Ze roept heel hard: “Papa, papa niet weggaan”, maar hij hoort haar niet, lijkt het. Direct gaat ze terug naar deze herinnering, Tess voelt afwijzing, paniek, verdriet, wanhoop, druk op haar keel, alsof deze dichtgaat. Haar keel wordt hard, ze voelt zich opgesloten. Er komt misselijkheid omhoog en vanuit haar keel voelt ze het trekken naar haar hoofd. Dit geeft een gevoel van diep verdriet. Alsof ze naar achter getrokken wordt. Machteloos, misselijk, verdriet. Slap, haar hoofd valt naar achter, tollen, duizelig en ze gaat liggen. Ze blijft in verbinding met wat ze voelt in haar lichaam en daardoor ook met haar emoties en herinnering als vijfjarige. Opeens is het rustig, ze voelt ruimte.
De herinnering van haar vijfde jaar heeft Tess door de klap op de winkelruit herhaald. In bepaalde gevallen, als ze iemand zonder iets te zeggen zag weglopen, kon haar onderbewuste Tess weer terugbrengen naar haar herinnering van haar vader die zonder communicatie wegliep, hij luisterde niet. Alle pijnlijke emoties komen dan direct omhoog vanuit dit conflictinslag. Dit wordt vervolgens een patroon in het leven om opgelost te worden. Nu kan ze de nare herinnering, de conflictinslag, verbinden-versmelten-loslaten. Tess is niet meer vijf jaar, maar 46 jaar.
Meer weten?
Maak de opdrachten uit deel 2 van het boek Levensverhalen om jouw verhaal te achterhalen, klik hier voor het boek. Opbrengst gaat naar de Stichting.
Bij tinnitus creëert het onderbewuste geluid na een slechtnieuwsbericht en/of kritische situatie. De biologie kiest hiervoor om de persoon in leven te houden en het slechte nieuws te overstemmen.
Het verhaal van Susan
Tijdens HeartConnection 2 in Hoorn stelt Susan (48 jaar) haar vraag over tinnitus. Op haar zesentwintigste vliegt ze vanuit Azië terug naar Nederland. Onderweg krijgt het vliegtuig motorproblemen. Susan zit recht boven de motor. Het laatste uur van de vlucht had ze veel angsten: als ik dit maar overleef, straks ga ik dood. Sinds die tijd heeft ze last van tinnitus. Het geluid van haar tinnitus is het geronk van de motor. Bij zo veel angst, maakt haar onderbewuste de keuze kom het slechte nieuws niet te hoeven horen. Haar onderbewuste maakt geluid in het hoofd, zoals een ronkende motor, om Susan te beschermen.
Slechtnieuwsberichten
Op de vraag welke slechtnieuwsberichten Susan heeft gehoord en wanneer, somt ze op:
22 jaar: haar vader krijgt zijn eerste hartaanval
26 jaar: motorproblemen vliegtuig – doodsangsten en tinnitus
28 jaar: haar vader krijgt een motorongeluk (zeer kritisch)
32 jaar: haar vader krijgt de diagnose asbest in longen
38 jaar: haar vader overlijdt als gevolg van de asbest in zijn longen
Op het moment dat haar vader ‘uitvalt’ wordt Susan elke keer de sterke vrouw, die er dan voor haar moeder en zus moet zijn. Ze neemt als het ware haar vaderrol over. De eerste keer dat zij deze stress ervaart is op haar 22e. Ze voelt dan de angst dat haar vader dood zou gaan. Vier jaar later, op haar 26e, wordt deze stress herhaald, maar nu voelt ze de doodsangst om zelf te overlijden. De situatie herhaalt zich weer op haar 28e, 32e en 38e jaar.
Het is de hoogste tijd dat ze deze doodsstress nu eindelijk loslaat. Tijdens het verbinden-smelten-loslaten van deze doodsangst voelt Susan vooral boosheid ten opzichte van haar vader: je laat me er maar mooi mee zitten. Ze is kwaad, woedend, verdrietig, alleen en voelt spanning,
Begrip geeft bewustzijn
Susan begrijpt het biologisch verhaal van haar tinnitus. Ze wil in de natuur de vogeltjes horen fluiten, de wind door de bomen. Elke avond voor het slapen bedankt ze het geronk in haar hoofd, ze begrijpt dat de tinnitus haar wil beschermen tegen slechtnieuwsberichten. Elke keer zal Susan zo verbinden-versmelten-loslaten, wetende dat ze zichzelf is en blijft. Ze hoeft niet meer de sterke vrouw te zijn om haar vader te vervangen. Susan kiest ervoor om een nieuw aandachtspunt te hebben: in de natuur hoor ik de vogeltjes fluiten, ik voel me rustig en onbezonnen. Ik kies voor mijzelf.
Het verhaal van Marc
Marc (28 jaar) is na een aanrijding in kritieke toestand per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Op een brancard wordt hij naar de OK gereden. Hij overleeft deze kritische situatie. Direct na dit ongeluk heeft Marc tinnitus. Zijn geluid was een metalen geluid, als van de rollende brancard toen hij met spoed naar OK werd gereden. Nadat hij dit verhaal op het spoor is gekomen, is zijn tinnitus verdwenen.
Het verhaal van Anneke
Anneke (32 jaar) woont als achttienjarige op zichzelf, wanneer ze op een dag naar haar vader toegaat. Ze uit haar emoties over hoe ze het een en ander heeft ervaren in de relatie tot haar vader. Vader staat op en loopt weg uit het gesprek, hij slaat de deur met een klap dicht. Dit deden haar ouders regelmatig toen ze nog in het ouderlijk huis woonde. Ze voelt zich niet gehoord door haar vader. In haar beleving neemt haar vader Anneke niet serieus, hij luistert niet en maakt geen verbinding met haar, hij loopt zelfs weg. Vanaf deze avond heeft ze tinnitus. Ze hoort elke keer een klap in haar hoofd – zoals die slaande deur. Nadat ze dit verhaal heeft begrepen kan ze zich met haar emoties in relatie tot haar vader verbinden-versmelten-loslaten. Direct na dit moment is haar tinnitus verdwenen.
Het verhaal van Bono
Bono (67) wil wanhopig van zijn tinnitus af. Hij is enigszins dwangmatig, wil een toverstaf, iemand moet het voor hem doen. Zijn ouderlijk huis was zeer onveilig met een zeer agressieve vader. De herinnering die hij heeft als kleine jongen is die van veel geschreeuw en de vele ruzies tussen zijn ouders. Hij gelooft niet dat zijn thuissituatie met zijn tinnitus te maken heeft, want zijn tinnitus moet weg! Ik snap zijn tinnitus, alleen Bono zelf niet. De pijn en emoties uit zijn kinderjaren zijn voor hem te angstig. Hij kiest ervoor om zijn tinnitus te houden, de angst is te groot.
Tinnitus-vragen
Vanaf wanneer heb je tinnitus?
Wat is er gebeurd vlak voordat je het kreeg?
Welk geluid is er in jouw hoofd?
Welke slechtnieuwsberichten heb je gehoord? Hoe oud was je? En onder welke omstandigheden?
Maarten (47) heeft van zijn arts gehoord dat hij jicht heeft. De jicht is begonnen bij zijn linker grote teen, kort nadat zij moeder aan borstkanker is overleden. Hij is nog steeds heel verdrietig om het verlies van zijn moeder. Na zijn grote teen krijgt hij ook jicht in zijn voeten, ellenboog en knieën. Zijn twee ooms van moeders kant, zijn moeder en broer hebben ook jicht. Dit betekent een erfelijke aanleg via zijn DNA.
Vanuit de biologie is jicht een ontsteking en daarom en teken van de oplossingsfase. De linker grote teen staat onder andere voor de relatie met moeder en voor ego en wil. Met je wil kun je manifesteren. Maarten voelt dat dit bij hem is geblokkeerd.
Bovendien vertelt zijn lichaam dat een familieverhaal nog niet is opgelost. Maarten volgt de HeartConnection trainingen met zijn vader. Dit is bijzonder mooi, omdat zijn vader ook in verbinding gaat met zijn proces. Vader voelt dat dit zijn zoon helpt en ondersteunt. Hier is hij heel dankbaar voor.
Het familieverhaal van Maarten
Maartens moeder en vader komen beide uit Indonesië. Maartens voorouders hebben gevochten in het Nederland leger in Indonesië (KNIL). Ze kwamen uit de Molukken, dit waren de vechters. Destijds konden de Nederlanders de Molukken goed gebruiken om zo Indonesië in bezit te houden. Na WOII werden deze mensen naar Nederland gehaald. Maarten vertelt dat zijn vader als driejarig jongetje uit Indonesië naar Nederland is gekomen. Vanuit de warmte letterlijk en figuurlijk in de kou. De beloftes van de overheid blijven uit: ze werden ontslagen, mochten niet werken, zaten in kampen en kregen alleen Nederlands eten. De familie voelt zich besodemieterd, belemmerd, opgesloten en overbodig. Maartens opa zei altijd dat de Nederlandse taal een leugenachtige taal is. Ook letterlijk kwamen ze in de kou: van altijd blote voeten moest Maartens vader voortaan schoenen dragen. Dit ervaart hij als beklemmend, onvrij.
Onvrij, zo voelt Maarten zich ook. En hij voelt al jarenlang veel woede, boosheid en razernij in zijn lichaam. Dezelfde emoties die zijn familie ook voelde. Maarten verbindt zich met de pijn in zijn lichaam. Hoe voelt dit? ‘Vleugellam, verdriet, leeg, boos, frustratie’, zegt Maarten. Maar ook: ‘Ik kan er niet bij’. Hij voelt zich klein, eenzaam, gevangen, moeder-ziel-alleen, gekooid, bedrukt en onderdrukt. Maar hoe pijnlijk deze emoties ook zijn, hij versmelt deze en laat ze los.
Ook de pijn die zijn moeder heeft geleden, zat letterlijk in zijn lichaam. Dit komt naar boven tijdens de Eigenwaarde-dag in de Heartconnection Opleiding. Na het verbinden-versmelten-loslaten voelt Maarten zich opeens opgelucht en licht, met warmte in zijn beleving en lichaam.
Bevrijding
Tijdens de trainingsdagen komen Maarten en zijn vader meer en meer in verbinding met hun emoties en lichaam. We nemen ook de betekenis van voeten, ellenboog en knieën door. Maarten en zijn vader waren heel gesloten en konden moeilijk bij hun gevoel. De trainingsdagen helpen hen om te verbinden, versmelten, loslaten. Om uit hun isolatie te komen en te zien dat ze niet alles alleen hoeven te doen. Ze begrijpen het verhaal. De groep ondersteunt hen. Ze volgen nu zo veel mogelijk trainingsdagen in het hele land, mooi!
Elke klacht of ziekte vertelt zijn eigen verhaal. HeartConnection leert hoe jouw biologie en programmeringen werken. Voor Maarten en zijn vader zorgde dit voor bevrijding van pijn en bevrijding van onverwerkte drama’s van de voorouders, in combinatie met bewustzijnsgroei.
Vijftien jaar geleden beviel Lieneke (nu 41) van haar eerste kind. Na haar bevalling heeft ze last van urineverlies bij niezen, lachen, wandelen en sporten. Het is een handicap waarmee ze leert leven. En altijd een extra onderbroek mee voor ongewenste ongelukjes.
Lieneke vertelt dat de bevalling goed is gegaan. De verloskundige was zelfs euforisch en zei ‘wat een fantastische bevalling’. Maar Lieneke denkt daar heel zelf anders over. Er moest een knip gezet worden, wat ze heeft ervaren als ‘falen’. Ze voelde zich hier niet serieus in genomen.
Geen roze wolk
Lieneke verwachtte na de bevalling een roze wolk. Die bleef uit. Ze voelde geen liefde voor haar baby en durfde dit aan niemand te vertellen. Ook hierin voelde ze zich falen en alleen. Tot overmaat van ramp voelde ze geen contact met haar man. Ze had een gezinnetje verwacht dat de dingen met zijn drieën doet, maar haar man kon niets met de baby en liet het afweten. Ze stond er alleen voor, samen met haar baby waar ze geen liefde voor voelde.
Vanuit deze pijn is ze enorm haar best gaan doen. Ze begon zo veel mogelijk haar kind en man te pleasen, omdat ze dacht dat dit liefde was. Ze cijferde zichzelf weg en gaf geen grenzen aan ten opzichte van haar man en kind.
Jaren van depressie volgen en ze besluit weg te gaan van haar man. Dit doet haar veel verdriet, omdat ze graag met zijn drieën in harmonie had willen leven en samen oud had willen worden.
Bewustzijn, inzicht en acceptatie
Tijdens de trainingen HeartConnection krijgt ze bewustzijn en inzichten in haar patronen en incontinentie. Dit zorgt voor acceptatie van hoe dingen zijn gelopen of juist niet zijn gelopen. Ze leert dat haar lichaam hierop reageert, in haar geval met urineverlies. Ze creëert een baan die bij haar past. Dit geeft haar veel plezier. Ze krijgt meer zelfvertrouwen. Ze durft meer ‘nee’ te zeggen en krijgt vriendinnen waar ze open mee durft te zijn. Ze leert wat ze leuk vindt om te doen.
Het verhaal van haar incontinentie
Door eerlijk te zijn naar haarzelf over hoe ze zich werkelijk voelt, ontstaat er rust in haar leven. Ook haar lichaam reageert hier op. Ze valt een paar kilo af en gaat sporten. Tijdens het sporten herhaalt ze haar affirmaties: “Ik ben het waard om een leuk leven te hebben. Ik ben het waard om mijn grenzen te bepalen. Ik ben het waard om gezonde urinespieren en urineleiders en blaas te hebben. Dank je wel urine, dat je me leert mijn grenzen aan te geven”. Het urineverlies wordt minder. Dit geeft Lieneke nog meer zelfvertrouwen en liefde voor haar lichaam.
Lieneke heeft haar verhaal van incontinentie begrepen en ze heeft geen last meer van incontinentie.
Conflict-inslagen zijn onverwerkte trauma’s
Lieneke komt de volgende conflict-inslagen tegen in haar verhaal:
brokconflict (ze kan de nieuwe situatie met baby en man niet verteren)
existentieconflict (moeder-ziel-alleen, verlaten)
leer alles over conflict-inslagen tijdens HeartConnection Opleiding
De incontinentie heeft te maken met de conflictinslag Territoriummarkering buiten: de verbinding met haar man valt weg na bevalling. Hierdoor mist ze zijn bescherming.
Ook is er een conflictinslag Territoriummarkering binnen: in huis kon ze haar territorium niet markeren vanwege de dominantie van haar man, want hij werkte thuis.
Klik hier voor het incontinentie-verhaal van Mik bij MS-ALS. Haar ervaring is geheel anders en daarom is elk incontinentie-verhaal uniek.
Incontinentie-vragen
Ooit blaasontsteking gehad?
Waar is de plek in mijn leven? Kinderen, kleinkinderen, partner. Kan ik mijn territorium markeren?
Waar kan ik mijzelf zijn?
Herinnering familiestamboom-> in de oorlog spoor van urine achter laten. Hierdoor is deze persoon overleden?
In welke situatie voel je je onzeker, machteloos?
Kun je je in elke situatie uitspreken? Wanneer heb je hier moeite mee?
Heb je je territorium kunnen neerzetten? Op je werk?
Heb je je studie, werk gekozen vanuit je passie of wat je ouders/partner van jou verwachte?
Kun je je markeren op intellectueel niveau? Spiritueel? Hobby’s? Enzovoort.
Wanneer in je leven voelde je onmachtig om je uit te spreken? Om iemand te overtuigen?
Ben je gelukkig getrouwd? Of mis je iets in je dagelijkse leven, werk, relatie, enzovoort. Met plassen zeg je als het ware: “Hallo! Hier ben ik!”
Is er een roofdier (vijand) in jouw territorium?
Is er iemand die je liever niet in de buurt hebt?
Klik hier voor meer informatie en levensverhaal bedplassen.
Klik hier voor meer informatie en uitleg blaas, urinewegen, nierbekken.
Kinderen met leer- en gedragsproblemen hebben veelal ook faalangst. Faalangst kan allerlei vormen aannemen, afhankelijk van de aard van een te leveren prestatie of het gedrag waarover je onzeker bent. Zo valt de angst om te falen bij sportieve prestaties (een sportwedstrijd, gymnastiekles) onder motorische faalangst. Faalangst bij cognitieve prestaties (huiswerk, proefwerk, rijexamen, een toelatings- of eindexamen) is cognitieve faalangst. En bij sociale activiteiten (spreekbeurt, geven van een lezing) kun je last hebben van sociale faalangst. Examenvrees en plankenkoorts kunnen ook als vormen van faalangst worden gezien. Het uiterlijk, sociaal gedrag of seksuele prestaties kunnen bij volwassen aanleiding zijn tot faalangst.
Kenmerken faalangst
Transpireren, uitstelgedrag, gekke gedachten, tobben, trillende handen, slapeloosheid en hartkloppingen zorgen ervoor dat bijvoorbeeld leerlingen dingen vergeten zijn die ze onder normale omstandigheden wel zouden weten. Dat noem je een black-out. De hierbij optredende (extreme) stress en angst werken dan negatief. Dit kan leiden tot een vicieuze cirkel. Extreme vormen van faalangst worden gerekend tot angststoornissen.
Faalangst en eigenwaarde
Bij faalangst spelen de volgende overtuigingen:
Ik kan het niet.
Het lukt mij niet.
Ik faal sowieso.
Hierdoor ervaar je bij de volgende gelegenheid opnieuw faalangst. Die wordt zelfs erger, want ‘de vorige keer was het tenslotte ook mislukt’.
Het verhaal van Robin
Robin (10) geeft een spreekbeurt op school en heeft het gevoel dat ze wordt uitgelachen. Voor de spreekbeurt daarna gaat ze er vanuit dat ze weer wordt uitgelachen. Ze raakt zenuwachtig en vergeetachtig. Ze wordt inderdaad weer uitgelachen. Er is een patroon in het onderbewuste gecreëerd.
Decoderen
We gaan aan de slag om dit patroon te decoderen. We komen er achter hoe mama en papa zich vroeger op school voelden. En dat dit patroon van Robin daarvan een herhaling is. Binnen HeartConnection is er daarom geen schuld, slachtoffer en oordeel. Generaties op generaties ontvangen we de erfenissen van onze voorouders en ook hun talenten en doorzettingsvermogen. De ouders en Robin begrijpen dit verhaal, ze gaat er mee aan het werk en krijgt nieuwe, positieve ervaringen.
Leer alles over faalangst bij de HeartConnection Opleiding. Welk verhaal vertelt jouw faalangst?
Rachel – Dyslexie, Faalangst en Paniekaanvallen
Rachel (18) komt bij mij in het jaar dat ze eindexamen VWO moet doen. Ze heeft extreme faalangst, waardoor ze niet meer kan leren en slechte resultaten haalt. Rachel vertelt dat ze dyslexie heeft (ontdekt in groep 8). Deze uitdaging geeft haar veel stress. Ze krijgt als reactie paniekaanvallen, zowel thuis als in de klas, heeft ernstige slaapproblemen en veel nachtmerries. Haar concentratie is heel slecht en door de stress maakt ze ruzie met haar zusje. Ze denkt dat ze hierdoor haar eindexamen niet haalt. In de HeartConnection sessies praten we over haar dagelijkse leven, waar ze tegen aan loopt en wat ze moeilijk vindt.
Geboorte zusje
Rachel leert inzicht te krijgen in haar handelen, dit geeft haar rust. We komen erachter dat Rachel veel moeite had met de geboorte van haar zusje, toen ze drie was. De aandacht van haar ouders ging ineens naar haar zusje, terwijl zij in de drie jaar daarvoor elke dag alle aandacht van papa en mama kreeg. Rachel voelt zich van de troon gestoten. Ze denkt dat ze niet meer belangrijk is en wordt jaloers op haar zusje. De aanwezigheid van haar zusje geeft Rachel continu stress, want ze gelooft: ‘ik ben niet belangrijk; ik doe er niet toe; ik ben niet de moeite waard’. In groep 3 heeft Rachel problemen met lezen.
‘Ik ben belangrijk’
We gaan aan het werk om haar zusje, en haar geboorte, te accepteren. Rachel gaat meer en meer geloven: ‘ik ben belangrijk; ik doe er toe; ik ben de moeite waard’. Ze stopt een half jaar met school en gaat in die periode bij haar tante wonen. Rachel vindt haar rust, ze krijgt meer zelfvertrouwen, slaapt beter en haar paniekaanvallen verdwijnen. Na een half jaar gaat ze weer thuis wonen en haalt succesvol haar VWO-examen in deelcertificaten. De relatie met haar zusje is goed, ze zijn geen vriendinnen, maar accepteren elkaar.
Dyslexie als talent
Rachel volgt nu een HBO-opleiding en als bijbaantje helpt ze kinderen met dyslexie om te leren lezen. Dyslexie is nu haar talent! Rachel begeleidt de kinderen liefdevol, ze geeft hen vertrouwen. Nog steeds groeit haar eigen zelfvertrouwen. Bijzonder en prachtig. Dank je voor je vertrouwen, moed en doorzettingsvermogen, Rachel!
Elke klacht vertelt jouw eigen verhaal
TPM’s, trauma’s (conflict-inslagen) zorgen een lichamelijk proces (cel af- of toename) waardoor ook het karakter verandert. De biologie van het lichaam/psyche geeft antwoord op alle klachten.
CT-scans en TPM’s
De inslagen zijn zichtbaar op CT-scans. Deze inslagen hebben te maken met dyslexie, zoals je ziet aan het voorbeeld van Rachel:
Zweefconstellatie = dubbel angst TPM (schrikangst en territoriumangst)
Vroeger haalde ik de d en de p door elkaar. Interessant, dit betekent dat mijn ouders twijfelden tijdens mijn zwangerschap. Dit klopt. Zo vertelt elk kind het verhaal van zijn ouders en voorouders. Generatie op generatie worden talenten en onverwerkte drama’s via DNA doorgegeven. Ook jouw ouders hebben de erfenis van hun ouders ontvangen. Daarom is er binnen HeartConnection geen schuld, oordeel of slachtoffer. Door achter het verhaal van de klacht te komen en dit te begrijpen, verdwijnt de klacht. Een eervolle taak om deze kennis en wijsheid aan jou door te geven. Ieder kind is perfect. Jij bent perfect.
Het verhaal van Lente
Lente, een meisje van 13 jaar, komt samen met haar familie om te kijken naar haar dyslexie. Haar hele lagere schoolperiode krijgt ze te horen dat ze dom is en dat haar automatisch geheugen niet goed werkt. Ze doet enorm haar best, ze wil heel goed kunnen leren, maar het lukt niet. Heel frustrerend en zeker niet goed voor haar zelfvertrouwen. Ze heeft vrijwel geen vrienden. Lente komt binnen met haar hoofd naar beneden. Ze komt enigszins depressief over. Daarbij komt ze moeilijk uit haar woorden.
Gebeurtenissen tijdens de zwangerschap
Lente zit in de brugklas (basis kader), haar leervermogen ligt op het niveau van groep 3. We gaan door de geschiedenis van haar leven. Toen haar moeder zwanger was van Lente, is de vader van lente bedrogen door zijn vader, dus door Lente’s opa. Haar vader kon zijn eigen zaak niet meer in, omdat opa de sloten had veranderd. Drie weken daarvoor had vader voor twee ton aan aandelen gekocht. In één dag waren haar ouders alles kwijt. Mama had angst-, en paniekaanvallen door deze situatie. Lente was op dat moment zeven maanden in mama’s buik.
Overleven: geheugen op slot
Om te overleven heeft het onderbewuste van Lente haar geheugen ‘op slot gezet’. Zodat ze niet zoveel angst, onzekerheid en paniek hoeft te voelen. Daardoor neemt ze vanaf groep 3, als ze zeven jaar is, geen schoolkennis meer op. Dit resoneert met het drama tijdens zeven maanden zwangerschap.
Deze programmeringen in het onderbewuste leer je tijdens de Opleiding.
‘Het lukt mij niet’
De ouders van Lente hadden al twee jongens en zij wilden nog heel graag een meisje. Voordat Lente wordt geboren, krijgt haar moeder vier miskramen. Bij de echo van Lente kon moeder niet geloven dat ze überhaupt zwanger was en dan ook nog van een meisje. Ik vraag aan Lente: “Hoe zal mama zich gevoeld hebben dat ze vier miskramen heeft gehad voordat jij kwam?” Lente antwoordt: “Het lukt mij niet.” Mama raakt hierdoor geëmotioneerd en zegt: “Dit klopt.” De hele lagere school denkt Lente met presteren: “Het lukt mij niet.” Dezelfde overtuiging als mama. Door dit verhaal te begrijpen, geeft Lente deze overtuiging terug aan mama.
Biografie-tijdlijn
Ook nemen we de biografie-tijdlijn door van Lente, om patronen te ontdekken. Opeens begint ze te huilen en te trillen. Ze zegt: “Wat is er veel gebeurd in mijn leven, het is zo veel.” Ik leg Lente en haar ouders uit dat ze nu al deze emoties mag teruggegeven aan papa en mama. We hebben het verhaal begrepen. Voor het slapen zegt Lente weer: “Mama, het is zo veel.”
Mama zegt tegen haar dochter voor het slapen gaan:
“Lieverd, geef alles terug aan mama en papa.
Deze angsten, pijn en emoties zijn van ons.
Jij mag heerlijk kind zijn.
Je maakt ons gelukkig door helemaal Lente te zijn en plezier te hebben en een heerlijk kind te zijn.”
Van basis-kader naar mavo
Binnen een jaar tijd ontwikkelt Lente zich als een vrolijke meid die positief en heel wijs in het leven staat. Van het laagste niveau is ze in één jaar op mavoniveau gekomen. Lente is vrolijk, kijkt blij en heeft diverse vrienden. Afgelopen jaar is ze op school gevraagd om een debat te voeren. Ze kan vloeiend spreken.
Prachtig en dankbaar om Lente zich zo positief te zien ontwikkelen.
De moeder van Lente volgt de HeartConnection Opleiding en ze gaat elk jaar samen met Lente mee tijdens onze reizen.
Lente is ondertussen 16 jaar en ze zegt:
“Wat een mooi verhaal, ja het is zo. Gelukkig gaat nu alles beter, ik heb vrienden en het lukt ook goed op school. Als ik dit verhaal kan delen om andere mensen te helpen wil ik het graag delen.”
Vele kinderthema’s worden behandeld tijdens onze driejarige Opleiding HeartConnection.
Lente is geslaagd met hele goede cijfers voor de Mavo. Ze heeft nu haar eigen evenementen bureau en volgend jaar start ze met de Hotelschool.
Valerie (47) heeft last van burn-out, chronisch vermoeidheid en stress
Valerie kampt al jaren met chronische vermoeidheid, stress- en burn-outklachten. Tijdens de HeartConnection Opleiding vraag ik haar wat er is gebeurd toen haar moeder zwanger van haar was. Valerie gaat daarop gesprekken aan met haar moeder Ans. Moeder Ans is een verbitterde vrouw, die snel boos op anderen is. Ze heeft de slechte relatie met haar vader Kees niet verwerkt. Maar moeder Ans maakt tegelijk het beste van haar leven en heeft ook een hele lieve kant. Ze vindt het fijn om Valerie te vertellen over de familie en wat er tijdens de zwangerschap is gebeurd.
De coma van oma Elly
Kort na de geboorte van haar eerste kindje raakte moeder Ans zwanger van Valerie. Eigenlijk wilde ze nog genieten van haar eerste dochter en nog niet zwanger zijn. En als ze dan toch zwanger was, dan het liefst een jongetje. Valerie is drie maanden in de baarmoeder, als moeder Ans haar eigen moeder, oma Elly, op de grond in haar woning vindt. Ze heeft te veel tabletten ingenomen. Haar maag wordt leeggepompt en oma Elly ligt vier maanden in coma in het ziekenhuis. Elke dag gaat zwangere Ans met veel verdriet, zorgen en boosheid naar Elly. Ze is woest op haar zus Clara en zwager Bert. Die hadden een smerige brief aan Elly geschreven, waardoor die te veel tabletten heeft ingenomen. In de brief stond dat ze een slechte vrouw was, een slechte echtgenote en een slechte moeder, niets was goed. Oma Elly en opa Kees hadden een slechte relatie. Opa Kees onderdrukte zijn vrouw en deed denigrerend tegen haar. Moeder Ans heeft hier haar hele leven last van en kan haar boosheid naar vader Kees niet loslaten.
Elly en Valerie
In het ziekenhuis krijgt Ans te horen dat Elly waarschijnlijk niet uit coma zou komen of anders hersendood zal zijn en niets meer kan. Vier maanden lang is Ans elke dag aan haar bed. Ze voelt zich overweldigd, het is haar allemaal te veel. Zwanger, een klein kind, oma in coma in het ziekenhuis, een nare zus met zwager en vader Kees die nergens te bekennen is. Ans staat er helemaal alleen voor. Gelukkig komt Elly na vier maanden uit coma en Ans neemt haar moeder in huis om te verzorgen. Oma Elly is aanwezig bij de geboorte van Valerie. Valerie en oma Elly hebben een goede relatie, Valerie ligt het liefst tegen oma Elly aan. Als Valerie twaalf is, overlijdt oma Elly op 68-jarige leeftijd. Haar lichaam was op. De laatste weken ligt Valerie als een trouw hondje naast haar.
Aanpassen en pleasen
Valerie is een lief en makkelijk kind, ze past zich aan en doet alles voor haar moeder. Valerie slaapt veel, omdat ze zichzelf rustig houdt. Haar moeder Ans had tenslotte al zo veel aan haar hoofd en was overweldigd tijdens haar zwangerschap. Zichzelf rustig houden is in haar zwangerschap geprogrammeerd. Hier komt de vermoeidheid van Valerie vandaan. Ook heeft Valerie het altijd koud, omdat moeder tijdens haar zwangerschap geen tijd en aandacht voor haar had. Valerie lag letterlijk in de kou in de baarmoeder. Valerie leeft vanaf haar zwangerschap met de overtuigingen: ‘Ik doe er niet toe’; ‘Ik ben niet belangrijk’ en ‘Ik zal alles voor de ander doen om liefde te krijgen’. Het leven van deze overtuigingen veroorzaakt pijnlijke, ongezonde relaties.
Onderbewuste programmeringen – Valerie leeft haar familiedrama
We komen er achter dat Valerie op haar derde naar de kleuterschool gaat. Ze voelt zich vreselijk eenzaam en wil niet naar school. Ze voelt zich verlaten door mama Ans.
Op haar dertiende gaat ze naar de middelbare school. Dit is een compleet drama. Van elke dag buiten spelen, moet Valerie nu achter haar bureautje huiswerk maken. Ze doet enorm haar best om goede cijfers te halen om zo liefde van haar moeder te krijgen. Valerie wordt depressief en ze wordt dik.
Op haar 23e gaat Valerie op zichzelf wonen en begint haar tweede studie. Eindelijk krijgt Valerie waardering van haar moeder Ans, omdat ze gaat studeren. Dit heeft aanzien volgens moeder Ans. Valerie valt af en krijgt een mooi figuur. Ze krijgt anorexia.
Op haar 33e heeft Valerie een relatiecrisis. Toch gaat ze door met deze relatie, omdat ze heel graag kinderen wil. Ze luistert niet naar haar gevoel. Ze voelt zich eenzaam, alleen en verdrietig.
Op haar 43e heeft ze een dramatische, agressieve scheiding. Ze vlucht met haar kinderen het huis uit.
Het feit dat er tijdens de derde maand zwangerschap iets dramatisch is gebeurd – oma Elly raakte in coma – herhaalt zich haar hele leven, met een drama op haar 3e, 13e, 23e, 33e en 43e. Na haar 43e kan Valerie niets meer, ze is compleet burn-out, enorm emotioneel en depressief. In vier jaar tijd krabbelt ze weer op en komt achter bovenstaande verhaal. Meteen krijgt ze onder haar oog een bult. Zo gaat het lichaam in genezing, omdat Valerie de waarheid onder ogen ziet. Na drie weken is deze bult weer verdwenen.
Vier jaar heeft Valerie nodig om zichzelf weer bij elkaar te rapen, nadat ze ‘alles’ heeft verloren en zwart is gemaakt door haar ex-man en -familie. Dit komt overeen met oma Elly die vier maanden in coma heeft gelegen en in een brief zwart werd gemaakt door dochter Clara en zwager Bert. Zonder dat Valerie zich hiervan bewust is, leeft ze al 47 jaar haar familiedrama. Dit is erg vermoeiend. Het altijd koud hebben en de chronische vermoeidheid vallen op hun plek.
Verbinden, versmelten en loslaten
Door de wijsheid van haar biologie, programmeringen en onderbewuste die ze tijdens de HeartConnection trainingen ontvangt, begrijpt Valerie haar verhaal, ze krijgt inzicht in haar familiedrama en gelijkenissen in haar eigen leven. Ze voelt dat het nu tijd is haar oude familiedrama los te laten en voluit haar eigen leven de leven. Ze gaat deprogrammeren door haar patronen te zien, te begrijpen en te verbinden. Dit doet ze door verbinden, versmelten en loslaten. Valerie blijft aan haarzelf werken, ze leeft haar passie, ze kiest voor haarzelf en ze voelt zich een zelfbewuste vrouw. Valerie is dankbaar voor haar dagelijkse processen die ze met een verwondering en verbinding ontmoet.
Silvie stelt haar vraag tijdens de Eendaagse in Eibergen. Twee maanden geleden is bij haar baarmoederhalskanker gediagnostiseerd met papwaarde 3B. Eerst leg ik uit welk conflict met de baarmoederhals te maken heeft: dit is seksueel frustratie conflict ofwel verlies- conflict.
Vrouwelijk territorium-verliesconflict of seksueel frustratie-TPM
In de natuur zorgt de vrouw voor het nest, het binnenterritorium: kinderen, voeding, verzorging, geborgenheid, veiligheid. In het nest hoort biologisch een vruchtbare man om kinderen te krijgen, anders sterft het ras uit. De man beschermt het buitenterritorium, zodat vrouw en kinderen veilig zijn. In de biologie ontstaat stress als de vruchtbare man in het nest afwezig is. De vrouw kan in het binnenterritorium een TPM ervaren ten opzichte van haar partner en/of seksueel. Bijvoorbeeld:
Biologisch ‘niet gedekt worden’
Geen seks hebben
Tegen je wil seks hebben
Ongewenste seksuele aanraking
Seksueel getinte opmerking van de leerkracht, collega
Zich afgewezen voelen
Zich in de steek gelaten voelen
Man haalt pakje sigaretten en komt niet meer terug
De man gaat vreemd. (On)bewust weet de vrouw dit altijd
De vrouw gaat vreemd
Vrouw/man zijn niet elkaars alfa’s.
Voorbeelden van Baarmoederhals-TPM’s
Vrouw is afhankelijk van haar dominante, veeleisende of onverschillige partner.
Vrouw voelt zich buitengesloten, ze is verlaten door haar man.
Vrouw voelt zich buitengesloten, omdat hij een ander heeft.
Vrouw voelt zich buitengesloten, omdat zij tegen haar wil in intimiteit met haar man heeft.
Ongewenst seksueel activiteiten zoals SM moeten toepassen en/of ondergaan, een extra vrouw erbij, speeltjes die de vrouw niet wil, enzovoort.
Vrouw heeft een ‘verkeerde’ seksuele partner, de man past niet bij haar, maar ze is er wel mee getrouwd. Ze voelt zich afhankelijk van hem.
Vrouw heeft geen gelijkwaardige relatie met haar man.
Vrouw ervaart verlies binnen haar territorium – iets dat wat zij als bezit ervaart – zoals een kind, man, keuken, badkamer, enzovoort.
Vrouw wil een nieuwe keuken, maar dit mag niet van haar man.
Verlies van huis.
Man is alcoholist en het nest (binnenterritorium) dreigt in gevaar te komen.
Man maakt geld op aan alcohol/verslaving, waardoor de vrouw haar kinderen niet kan voeden.
Man is agressief thuis en bedreigt zijn vrouw en kinderen. Hierdoor is het nest onveilig.
Enzovoort.
Direct na de TPM (conflict-inslag)
Na de TPM start een biologisch proces in de baarmoederhals: celafname van de baarmoederhalsbekleding. Biologisch is dit zinvol, omdat er dan meer ruimte is om de penis van de man naar binnen te laten en zij succesvol bevrucht wordt. Denk biologisch!
De diagnose van Silvie is twee maanden geleden gesteld. Wat is er twee maanden geleden gebeurd? Silvie vertelt dat ze dit jaar bezig is met de ontwikkeling van haar vrouw-zijn, en haar vrouwelijkheid te ontwikkelen. In de relatie voelt ze stress in de intimiteit met haar man, het gevoel alsof ze een leuke, sexy, vrije, frisse bedpartner moet zijn. Ze vindt van haarzelf dat ze niet voldoet aan de wensen van haar man. Deze stress manifesteert zich in de baarmoederhals, de bekleding wordt tijdens deze stressperiode dunner. Tijdens Opleiding HeartConnection leer je de biologische reden.
Twee maanden geleden zei Silvie’s man dat hij graag een vrouw, een seksuele partner, erbij wil. Silvie voelt in opluchting dat ze niet meer aan de verwachting van haar man hoeft te voldoen. Direct gaat haar baarmoederhals in oplossing, de binnenbekleding wordt door schimmels weer hersteld.
Als TPM is opgelost – Schimmelinfectie
Is TPM opgelost, dan gaan de schimmelachtige hulpcellen de baarmoederhalsbekleding herstellen. Er ontstaat weer celtoename. Dit kan gepaard gaan met een ontstekingsachtige omgeving ofwel schimmelinfectie. In dit herstelproces kan ook een diagnose plaatsvinden zoals bij Silvie. Heb je als vrouw regelmatig schimmelinfecties? Werk aan de bovenstaande thema’s en zorg dat het huis echt jouw thuis is. Maak het gezellig, sfeervol, warm, enzovoort.
Klik hier voor meer informatie tweefasigheid, het biologisch proces.
Marjolein (55) is 25 jaar als bij haar baarmoederhalskanker wordt gediagnostiseerd. Het ziekenhuis blijft haar bellen, omdat ze zo snel mogelijk behandeld moet worden, anders gaat ze dood. Marjolein wil niet behandeld worden en laat niets van zich horen. Na verloop van jaren leert ze de biologie en patronen van haar lichaam kennen bij HeartConnection. Het nest waar Marjolein uit komt was onveilig, met een afwezige moeder en afwezige vader. Moeder ging vreemd met diverse mannen in en buiten het huis. Moeder vertelde haar dochter over deze affaires. Vader kwam erachter dat hij op mannen viel en werd verliefd op één van de minnaars van haar moeder, een complexe situatie met veel ruzie, jaloezie, enzovoort.
Op haar 15e stapte vader uit het leven.
Op haar 25e krijgt Marjolein de diagnose baarmoederhalskanker.
Op haar 35e krijgt ze haar eerste kind met postnatale depressie.
Op haar 45e krijgt ze ondersteuning van de voedselbank nadat ze huis, kinderen, inkomen enzovoort is verloren en heeft moeten vluchten voor haar agressieve man. Ze klimt uit een diep dal en creëert stap voor stap haar eigen leven en een nieuw, veilig nest.
Door HeartConnection bewustzijn krijgt Marjolein inzicht in haar lichaam (biologie), processen en baarmoederhalskanker. Ze begrijpt haar patronen, onder andere de betekenis van 15-25-35-45 en ze werkt dit verder uit. Nu begrijpt ze dat ze op haar 25e een vriend kreeg die er voor haar was, dit was haar herstelproces. Op haar 25e heeft ze zich niet laten behandelen en ze leeft een gezond leven met een vitaal lichaam.
Toen ik net vijftien jaar was, overleed mijn vader. Ik wist dat het zou gebeuren, maar was onmachtig om het te voorkomen. Op die leeftijd voelde ik me verantwoordelijk. De jaren daarna gingen gepaard met angsten en schuldgevoel. Schuldgevoel is een grote destructieve energie in het lichaam. Ik kwam flink aan. Later, dankzij de Opleiding HeartConnection, begreep ik dat deze kilo’s voortkwamen uit mijn Moeder-Ziel-Alleen conflict. Ik hield vocht vast om zo langer in leven te blijven, als een vis op het droge. Er was niets mis met mij. Deze kilo’s waren zinvol om mij biologisch in leven te houden. Klik hier voor uitleg Moeder-Ziel-Alleen.
Biologische reactie
Vanuit mijn moeders bezorgdheid ‘om volledig in de maatschappij geaccepteerd te worden’ was het voor haar belangrijk dat ik zou afvallen. ’s Avonds na het avondeten gooide ik het eten eruit. Dit gebeurde steeds vaker. En ja hoor, ik was iets afgevallen. Mijn moeder was trots. Dit leidde tot boulimia. Als ik iets snoepte, gooide ik het er weer uit. Mijn leven werd bepaald door eetbuien en eenzaamheid, ontkenning en stiekem gedrag. Ik moest altijd rekening houden met de mogelijkheid om het eten eruit te gooien, dus toen ik op kamers ging kon ik niet samenwonen met andere medestudenten. Uiteindelijk duurde deze eetverstoring zestien jaar. Na mijn twintigste werd het een sport om zo weinig mogelijk te eten. Periodes van anorexia en boulima wisselden elkaar af. Ik bleef mijn Moeder-Ziel-Alleen conflict leven. Leer alles over eetstoornissen, anorexia en boulimia tijdens onze Opleiding.
Later als volwassene begreep ik mijn moeder. Ze was bezorgd. Mijn moeder was bang dat ik door de roedel, de stam verstoten zou worden doordat ik niet voldeed aan de uiterlijke normen en waarden. Vanuit de biologie betekent verstoten worden door je stam, dat je alleen overblijft. Daardoor heb je minder of geen kans om te overleven in de natuur. Met andere woorden: vanuit haar biologisch brein had mijn moeder angst dat ik dan dood zou gaan.
Wat heeft jouw eetstoornis je te zeggen?
Eetstoornissen komen ergens vandaan. De eerste stap is de herkenning dat je een eetstoornis en/of verslaving hebt. De tweede stap is om er iets mee te gaan doen. Het heeft je iets te zeggen. Tijdens de Opleiding HeartConnection ga je jouw verhaal onderzoeken, tezamen met jouw biologie, programmeringen en onderbewuste ga je je eigen gedrag begrijpen. Als je door hebt waar deze conflict-inslagen vandaan komen, kun je je ermee verbinden-versmelten-loslaten.
DNA-erfenis
De oorzaak van elke anorexia, boulimia en eetstoornissen is uniek. Persoonlijke achtergrond, de familiesituatie en genen kunnen samen een rol spelen. In mijn familie komt anorexia en andere eetstoornissen veelvuldig voor. De geschiedenis herhaalt zich keer op keer. Via HeartConnection leer je: er is niets mis met mij, deze eetstoornis vertelt mij een verhaal.
Wat vertelt jouw Levensblauwdruk?
Dit verhaal heeft vaak de basis in jouw Levensblauwdruk: de periode van negen maanden voor de conceptie, de zwangerschap, geboorte en de eerste twaalf maanden van je leven.
Is in die periode een dierbare van je ouders overleden?
Heeft jouw moeder een postnatale depressie gehad?
Was er sprake van een ziekenhuis opname van jou en/of je moeder?
Heb je borstvoeding gehad?
Hoe voelde je moeder zich in deze periode van borstvoeding?
Zijn er trauma’s gebeurd in jouw zwangerschap?
Ben je geboren met een keizersnee?
Waren er andere complicaties bij geboorte?
Dit kan allemaal te maken hebben met latere eetstoornissen. Deze aspecten onderzoek je tijdens Opleiding HeartConnection. Als baby heb je bijvoorbeeld moeders borst nodig voor de voeding. Tegelijkertijd geeft de voeding een gevoel van veiligheid, geborgenheid, welkom zijn. Door de zuigkracht en het mechanisme in je keel en gehemelte herstelt je lichaam bovendien van de geboorte. Botjes binnen de schedel kom op de juiste plaats te staan. Wat is de natuur toch wonderlijk mooi. Met een keizersnee, complicaties bij de bevalling en flesvoeding loopt het proces anders. Maar maak je geen zorgen: liefde is het allerbelangrijkste medicijn.
Conflict-inslagen en eetstoornissen
Conflictinslagen die kunnen leiden tot een eetstoornis zijn zichtbaar op CT-scans.
Bij anorexia zijn de biologische inslagen zichtbaar van:
territorium ergernis met
schrikangst of
verlies angst of
identiteit of
binnen territorium markering
Bij boulimia is de inslag zichtbaar van territoriumergernis samen met angst-walging conflict.
Kennis van deze CT-scans en conflict-inslagen ontvang je tijdens Opleiding HeartConnection Practitioner.
Persoonlijke begeleiding
Klik hier voor de Opleiding HeartConnection Practitioner.
